Leśmian, Bolesław Przyśpiew http://www.wolnelektury.pl/lektura/laka-w-zwiewnych-nurtach-kostrzewy Czabator, Marianna Sawicka, Martyna Choromańska, Paulina Kostrzewa, Damian Fundacja Wolne Lektury Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-przyspiew/ https://polona.pl/item-view/30b0a99a-97e3-454b-9615-317165ecf451?page=8 Bolesław Leśmian, Łąka, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa, 1920 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2024-10-02 pol Kopeć-Gryz, Aleksandra Sawicka, Martyna https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7683.jpg Meadow (La Prairie), Pierre-Auguste Renoir, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7683/ Błąd źródła: bóg > bór. Uwspółcześnienia: Zmiany leksykalne, w tym ortograficzne: z po za > spoza. Bolesław Leśmian Łąka W zwiewnych nurtach kostrzewy Przyśpiew NaturaWkosmacona w kwiat płytki,/ Łeb ująwszy w dwie chwytki,/ Pszczoła, nim ją porwie lot,/ W słońcu myje się, jak kot ---/ I do naga z odwianychodwiany --- odsunięty przez powietrze. skrzydeł się rozbiera./ Ptak, WiatrLada powiew --- lada/ Płoszy wróbli stada,/ I psi rumianrumian psi --- roślina polna o pierzastych liściach oraz białych lub żółtych kwiatach w formie koszyczków. kreśli cień/ Ten sam niemal, co dzień w dzień,/ I żuk brzuchem w niebiosy złudnie zaumierazaumierać (daw.) --- zamierać, obumierać.. Las, Czas, SenStaw obłokiem żegluje,/ Młyn mu kołem ojcuje,/ Spoza lasu szumi las,/ Spoza czasu szemrze czas,/ Droga roztopolonaroztopolony (neol.) --- otoczony topolami. śni się nie do końca.../ KońUtrudąutruda --- zmęczenie, trud. żałobny/ Koń, dozgonnie ksobnyksobny --- idący ku sobie.,/ Zaniepatrzył się na wóz,/ Przymknął oczy w cieniu brzóz/ I krótkim kaszlem dudni, jak kobzakobza --- ludowy instrument muzyczny, przypominający dudy., do słońca. Niech się dłuży cień ławy,/ Niech wypoczną w nim trawy!/ Pies, SenZ łbem na łapie chudy pies/ Śpi po łapy owej kres,/ Jakby na niej się świata kończyło bezdroże./ Ziele w jarzejar --- dolina, wąwóz., ziele!/ Skąd twoje weselewesele (daw.) --- radość.?/ Niech się wzmaga wiewwiew --- podmuch. i żar,/ Niech się wzmaga bór i jar,/ I to wszystko, co jeszcze, prócz nich, stać się może!