Leśmian, Bolesław Przemiany http://www.wolnelektury.pl/lektura/laka-w-zwiewnych-nurtach-kostrzewy Czabator, Marianna Sawicka, Martyna Choromańska, Paulina Kostrzewa, Damian Fundacja Wolne Lektury Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-przemiany/ https://polona.pl/item-view/30b0a99a-97e3-454b-9615-317165ecf451?page=8 Bolesław Leśmian, Łąka, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa, 1920 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2024-10-02 pol Kopeć-Gryz, Aleksandra Sawicka, Martyna https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7683.jpg Meadow (La Prairie), Pierre-Auguste Renoir, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7683/ Uwspółcześnienia: Fleksja: środpolnem > środpolnym; żadnem > żadnym; czem > czym; purpurowem > purpurowym. Pisownia łączna/rozdzielna: niema > nie ma. Interpunkcja, np.: I skomlał i na kwiaty boczył się i jeżył > I skomlał, i na kwiaty boczył się i jeżył Bolesław Leśmian Łąka W zwiewnych nurtach kostrzewy Przemiany Przemiana, Natura, Rośliny, Zwierzęta, NocTej nocy mrok był duszny i od żądzy parny,/ I chabry, rozwidnione suchą błyskawicą,/ Przedostały się nagle do oczu tej sarny,/ Co biegła w las, spłoszona obcą jej źrenicą ---/ A one, łeb jej modrzącmodrzyć (przestarz.) --- farbować na niebiesko. , mknęły po sarniemu/ I chciwie zaglądały w świat po chabrowemu. DźwiękMak, sam siebie w śródpolnym wykrywszy bezbrzeżu,/ Z wrzaskiem, który dla ucha nie był żadnym brzmieniem,/ Przekrwawił się w koguta w purpurowym pierzu/ I aż do krwi potrząsał szkarłatnym grzebieniem,/ I piał w mrok, rozdzierając dziób, trwogą zatruty,/ Aż mu zinądzinąd (daw.) --- z innego miejsca. prawdziwe odpiały koguty. A jęczmień, kłos pragnieniem zazłociwszy gęstem,/ Nasrożył nagle złością zjątrzone ościoryościory --- pozostałe po wymłóceniu części wąsów ziaren jęczmienia./ I w złotego się jeża przemiażdżył ze chrzęstem,/ I biegł, kłując po drodze ziół nikłe zapory,/ I skomlał, i na kwiaty boczył się i jeżył,/ I nikt nigdy nie zgadnie, co czuł i co przeżył? UcieczkaA ja --- w jakiej swą duszę sparzyłem pokrzywie,/ Że pomykam ukradkiem i na przełajna przełaj --- najkrótszą drogą. miedzą?/ I czemu kwiaty na mnie patrzą podejrzliwie?/ Czy coś o mnie nocnego wbrew mej wiedzy --- wiedzą?/ Com czyniłcom czynił --- konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: co czyniłem., że skroń dłońmi uciskam obiema?/ Czym byłem owej nocy, której dziś już nie ma?