Leśmian, Bolesław [Ty pierwej mgły dosięgasz, ja za tobą w ślady...] http://www.wolnelektury.pl/lektura/laka-w-malinowym-chrosniaku Sawicka, Martyna Kozioł, Paweł Niedziałkowska, Marta Choromańska, Paulina Sawicka, Martyna Fundacja Wolne Lektury Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/laka-w-malinowym-chrosniaku-ty-pierwiej-mgly-dosiegasz https://polona.pl/item-view/30b0a99a-97e3-454b-9615-317165ecf451?page=8 Bolesław Leśmian, Łąka, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa 1920 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2024-10-01 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/6577.jpg Kapelusz z kwiatami, Aleksandrowicz, Nina (1877-1946), domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6577 DCC Czabator, Marianna Uwspółcześnienia: Interpunkcja, np.: I, tropiąc twoją bladość, sam się staję blady > I tropiąc twoją bladość, sam się staję blady Bolesław Leśmian Łąka W malinowym chruśniaku [Ty pierwej mgły dosięgasz, ja za tobą w ślady...] BłądzenieTy pierwejpierwej --- najpierw. mgły dosięgasz, ja za tobą w ślady/ Zdążam, by się w tym samym zaprzepaścić lesie,/ I tropiąc twoją bladość, sam się staję blady,/ I zdybawszyzdybać --- schwytać, przyłapać. twój bezkres, sam ginę w bezkresie. A potem wzieramwzierać (przestarz.) --- wglądać. w oczy, by zgadnąć, czy dość ci/ Omdlenia, co się nogom udziela, jak szczęście,/ PocałunekI twe dłonie, jak w pąki, mnę w zdrobniałe pięściepięście --- dziś popr. forma B. lm: pięści. ,/ By się w nich docałować twych chrząstek i kości. A one wypukleją na dłoni przegibieprzegib --- przegięcie.,/ Niby pestki owoców, zróżowionych znojem,/ I nieśmiałym do ust mych garną się wyrojem,/ Zatajone w swej ciepłej od pieszczot siedzibie. Ich dotyk budzi wzruszeń zaniedbanych krocie,/ Sen, CiszaA ty, tuląc je w warg mych rozrzewnioną ciszę,/ Dziecinniejesz w uścisku, malejesz w pieszczocie,/ Chwila --- a już cię do snu z lat dawnych kołyszę.