Leśmian, Bolesław Rok nieistnienia Zając, Hanna Kozioł, Paweł Niedziałkowska, Marta Chormańska, Paulina Fundacja Wolne Lektury Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/laka-trzy-roze-rok-nieistnienia https://polona.pl/item-view/30b0a99a-97e3-454b-9615-317165ecf451?page=8 Bolesław Leśmian, Łąka, wyd. J. Mortkowicza, Warszawa 1920 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2024-10-01 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7524.jpg Ocean Coast, Maurice Denis, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7524/ DCC Czabator, Marianna Uwspółcześnienia: Pisownia łączna i rozdzielna: niema > nie ma. Interpunkcja, np.: I wierzyć w radość mych cieni i w oczu mych obcowanie > I wierzyć w radość mych cieni, i w oczu mych obcowanie Bolesław Leśmian Łąka Trzy róże Rok nieistnienia Śmierć, PrzemijanieNadchodzi rok nieistnienia, nadchodzi straszne bezkwiecie,/ W tym roku wszystkie dziewczęta wyginą, niby motyle./ Ja pierwsza blednę samochcącsamochcąc (daw.) --- z własnej woli. i umrzeć muszę za chwilę ---/ I już umieram --- o, spojrzyj! --- i już mnie nie ma na świecie! Ucz się pożądać mej śmierci, ponętne pieścić nietrwanie,/ Całować mrzonkę, co dla ciędla cię --- dziś popr.: dla ciebie. kształt ust czerwonych przybiera,/ I wierzyć w radość mych cieni, i w oczu mych obcowanie:/ Nie widzi, jenojeno (daw., gw.) --- tylko. obcuje ten, co naprawdę umiera. Miłość silniejsza niż śmierć, Pocałunek, CiałoUczył się kochać umarłą, pieścił dłoń, której nie było,/ Całował oczy zamknięte, każdą powiekę z osobna,/ Porozumiewał się z piersią, jak z pełną pieszczot mogiłą ---/ Ale nie wiedział, co czuła, bo nazbyt była zagrobnazagrobny (przestarz.) --- zagrobowy.. Miłość, TęsknotaCzy czujesz moje pieszczoty i pocałunki, i radość?/ Czyliczyli --- czy z partykułą pytajną -li. nie bolą cię mroki i nieistnienia nadmiary?/ O, wyznaj wszystko do końca, uczyń tęsknocie mej zadość,/ Zadrżyj z miłości pośmiertnej, jeślić dostępne jej czary! Czemuż tak wątpisz o zmarłej? Wszak już do cudów nawykam,/ Miłości jestem posłuszna i szczęściu się nie opieram!/ I czuję twoją pieszczotę, i coraz bardziej zanikam,/ I czuję twe pocałunki, i coraz bardziej umieram.