Leśmian, Bolesław Jak niewiele ma znaków Kowalska, Dorota Lech, Justyna Kosińska, Aleksandra Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/dziejba-lesna-iv-jak-niewiele-ma-znakow http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=16760 Bolesław Leśmian, Dziejba leśna, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa 1938 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2011-04-19 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1017.jpg Texture Face, geishaboy500@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1017 Interpunkcja: żeby się uśmiechały..., > żeby się uśmiechały... Bolesław Leśmian Dziejba leśna IV Jak niewiele ma znaków Ciało, Tęsknota, Konflikt wewnętrzny, ŻałobaJak niewiele ma znaków to ubogie ciało,/ Gdy chce o sobie samym dać znać, co się stało.../ Stało się, bo się stało! Już się nie odstanie!/ Patrzę ciągle i patrzę, jak gdyby w otchłanie,/ I ciągle nasłuchuję, czy kto puka w ciszę?.../ Nie dlatego, że widzę, nie przeto, że słyszę./ I usta moje bledną, a to ten ból biały/ Nie dlatego, że zmarły, lecz bardzo kochały,/ I uśmiech nie dlatego trwa na nich przelotem,/ Żeby się uśmiechały... sam uśmiech wie o temtem --- dziś popr. forma Ms. lp r.n.: tym; tu zachowano starą formę ze względu na rym../ A gdy ciebie wspominam --- świat mi cały gaśnie,/ Bo tak oczom potrzeba --- tak chce się im właśnie!/ A dłonie załamując, wiem, że nie z rozpaczy,/ Lecz nie mogę inaczej --- nie mogę inaczej.