Leśmian, Bolesław 2015-05-07 2008 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/pantera/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 Bolesław Leśmian, Sad rozstajny, wyd. J. Mortkowicz, druk W. L. Anczyc i Ska, Warszawa 1912. http://pl.wikisource.org/wiki/Pantera Poemat Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Pantera text 0.3 https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7522.jpg Riding couple, Wassily Kandinsky, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7522/ Bolesław Leśmian Poematy zazdrosne Pantera Ani mię zgnębią zórz krwawe zawiście,/ Ni złote groźby słonecznej potęgi!/ Grzbiet mój w złość słońcu czerni się plamiście/ W przeciwsłoneczne, przeciwzłote pręgi!... Gotowam słońce rozszarpać na ćwierci!/ Na ziemi --- ryk mój, milczenie me --- w niebie.../ Z nieznanych światów czaję się na ciebie/ Ja --- rozpląsana dookoła śmierci! Przeciwzłocącą się --- porwij w ramiona,/ Bym z ciebie życia wyżarła niemoce,/ Bym czuła nozdrzem ten szał, że ktoś kona/ W chwili, gdy ja się słońcu przeciwzłocę! W róże mię uwieńcz, w zmierzch winnicy prowadź,/ W pałaców głębie --- na marmur i kwiaty,/ Gdzie win purpura i śmiechu szkarłaty/ Chcą falę życia od dna rozfalować! Wśród dziewcząt --- jedna jest tylko w żałobie,/ Niepewna losu... zapatrzona w cienie.../ Jej ciało --- biały sen o samej sobie,/ Tym snem objęta --- czeka na skinienie. Rzuć ją w mą żądzę, w puchy mego łona,/ Na okamgnienie --- nie na długie noce,/ Bym nozdrzem czuła szał, że miłość kona/ W chwili, gdy ja się słońcu przeciwzłocę!... Ten, kto mię stworzył dla krwi i pieszczoty,/ Dał mi skok zwinny, co w śmierć mię przerzuca,/ Kły moje wygiął w kształt własnej tęsknoty/ I własnym rykiem natężył me płuca! On we mnie ryczy, szaleje zbłąkany/ W moich żył sieci i kości gęstwinie!/ Raniąc mię, sobie zadaje te rany,/ Które mi w gniewu przeznaczył godzinie! On razem ze mną hen --- w dzikim ostępie/ Z wiecznym się głodem w zapasach szamoce,/ A ja z nim wspólnie zmorę życia tępię,/ I z nim się wspólnie słońcu przeciwzłocę! Kimkolwiek jesteś --- czy Lwem niewidzialnym,/ Czy wszechobecnym raczej Jaguarem, ---/ Węszę twe tropy w błękicie upalnym/ I kuszę ciała wonnego wyparem!... Wyjdź na swe żery z jaskini lazurów!/ Otom --- gotowa!... śnij uczty weselne!/ Chcę być radością dla twoich pazurów,/ Chcę krwią upoić twe kły nieśmiertelne --- I chcę cię zdradzić, gdy przywrzesz do łona,/ Pokąsać w strzępy twą wieczność, twe moce,/ By chłonąć nozdrzem ten szał, że Bóg kona/ W chwili, gdy ja się słońcu przeciwzłocę!