Leśmian, Bolesław Zamyślenie Czabator, Marianna Zając, Hanna Choromańska, Paulina Kostrzewa, Damian Fundacja Wolne Lektury Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-zamyslenie/ https://polona.pl/item-view/30b0a99a-97e3-454b-9615-317165ecf451?page=8 Bolesław Leśmian, Łąka, J. Mortkowicz, Warszawa, 1920 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2024-10-07 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7688.jpg Flowers on a Window Ledge (1861), John La Farge, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7688/ Uwspółcześnienia: Pisownia łączna/rozdzielna: zwolna > z wolna; nawskroś > na wskroś. Interpunkcja, np.: I oswajam je z wolna i uczę swej mowy > I oswajam je z wolna, i uczę swej mowy Bolesław Leśmian Łąka Ponad brzegami Zamyślenie Kondycja ludzkaKto wybaczy mi moją do wróżby niezdolność?/ Nie wiem, co dziś pokocham --- co jutro wyśpiewam?/ I dłonią, jak sierść zwierza, głaszczę mimowolność/ Pieśni, których warczenia w sobie się spodziewam. Po warczeniu poznaję, że przybyły z lasów,/ I oswajam je z wolna, i uczę swej mowy,/ Aż zamęt ich podziemnych szmerów i hałasów/ Wyprzejrzyści się nagle w okrzyk lazurowy. MelancholiaGdzie jarjar --- dolina, wąwóz. ciemny, gdzie rozstaj --- tam powiew mej duszy,/ Gdzie szepty pocałunków --- tam są usta moje,/ Gdzie chata mrze od progu --- tam mój kij pastuszy,/ Gdzie plusk wioseł --- tam serca wędrowne napoje. Lubię szaty swe liche, gdy na wskroś przemokną/ Deszczem, jak łzami pieśni, co szumiąc, zamiera,/ A nie śpiewam, lecz jenojeno (daw., gw.) --- tylko. słowami przez okno/ W świat wyglądam, choć nie wiem, kto okno otwiera. Niech się pieśni me same ze siebie wygwarząwygwarzyć --- tu: opowiedzieć.,/ Obym ich nie dobywał, ale w sobie dożył!/ A nie chcę im górować ni barwić się twarzą,/ Jeno być niewidzialnym, jak ten, co mnie stworzył.