Leśmian, Bolesław W locie Czabator, Marianna Zając, Hanna Choromańska, Paulina Kostrzewa, Damian Fundacja Wolne Lektury Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-w-locie/ https://polona.pl/item-view/30b0a99a-97e3-454b-9615-317165ecf451?page=8 Bolesław Leśmian, Łąka, J. Mortkowicz, Warszawa, 1920 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2024-10-07 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7688.jpg Flowers on a Window Ledge (1861), John La Farge, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7688/ Uwspółcześnienia: Pisownia łączna/rozdzielna: napewno > na pewno. Interpunkcja, np.: jak nikłą zaporę, --- > jak nikłą zaporę --- Inne zmiany: on-że > onże. Bolesław Leśmian Łąka Ponad brzegami W locie Spotkanie, Podróż, LosNa potworze, z majaczeń wylęgłym rozbłysku,/ Mknę, kresów nienawidząc, w wieczystą swobodę,/ W nieskończoność, co szumiąc, pieni mu się w pysku,/ Aż nagle zwierz mój trafia na lęk, na przeszkodę/ I w miejscu, gdzie dla oczu kończą się błękity,/ Staje dęba! Wiem dobrze: tu --- Bóg jest ukryty!/ Zastygły w zlękłym skoku nad otchłanią wiszę,/ Pełno w niej jego spojrzeń i głos jego słyszę:/ Bóg«Jamjam (daw.) --- ja jestem. --- twój kres! Czekam na cięna cię --- dziś popr.: na ciebie. --- na swego przybłędę,/ A gdziekolwiek podążysz --- tam ja z tobą będę!»/ Nie znam kresu! Mej żądzy zuchwałym przymusem/ Znagliłem zwierza w bezmiar, a on jednym susem/ Przesadziłprzesadzić --- przeskoczyć. otchłań z Bogiem, jak nikłą zaporę ---/ I znów jestem swobodny! Niebo wokół goregore (daw.) --- pali się.!/ Lecz w chwili, kiedym gwiezdną zachłyśnięty tonią,/ Dłoń w grzywie zaprzepaścił, tą zbłąkaną dłonią/ W grzbiecie mego zwierzęcia zmacałem kark Boga!/ Onżeonże --- on właśnie. tak mięmię (daw.) --- mnie. unosi w szału bezzaciszebezzacisze (neol.) --- hałaśliwe miejsce.,/ Jakby wspólna nam była w bezpowrotność droga?/ Tak, to --- on! Wiem na pewno i głos jego słyszę:/ «Jam --- twój kres! Czekam na cię --- na swego przybłędę,/ A gdziekolwiek podążysz --- tam ja z tobą będę!»/ Do głosu tego w niebie dusza ma nawykanawykać --- przyzwyczajać się.,/ A pęd mój nie ustaje, a zwierz mój nie znika!