Leśmian, Bolesław Kleopatra Zając, Hanna Niedziałkowska, Marta Fundacja Wolne Lektury Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-kleopatra/ https://polona.pl/item-view/30b0a99a-97e3-454b-9615-317165ecf451?page=8 Bolesław Leśmian, Łąka, J. Mortkowicz, Warszawa, 1920 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2024-10-07 pol DCC Czabator, Marianna Choromańska, Paulina https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7688.jpg Flowers on a Window Ledge (1861), John La Farge, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7688/ Uwspółcześnienia: Zmiany leksykalne, w tym ortograficzne: centce > cętce; zmódz > zmóc. Pisownia łączna/rozdzielna: jakgdyby > jak gdyby. Fleksja: purpurowem > purpurowym; każdem > każdym; tem > tym; czem > czym. Interpunkcja, np.: kosz, pełen kwiatów > kosz pełen kwiatów Bolesław Leśmian Łąka Ponad brzegami Kleopatra CiszaCiałoW budynkach, na schron dziwom skleconych naprędceW budynkach, na schron dziwom skleconych naprędce --- muzeum figur woskowych Madame Tussauds (właśc. Marie Grosholtz, która przybyła do Anglii po rewolucji francuskiej) powstało w Londynie w XIX w. Na początku była to wystawa objazdowa. Jej pierwsze eksponaty stanowiły odlewy głów zgilotynowanych francuskich arystokratów. W 1835 r. otworzyła swoją pierwszą stałą wystawę w Londynie na Baker Street.,/ Ludzie z wosku w pośmiertnym zastygli nieładzie./ Cisza, równa liczebnie tych milczków gromadzie,/ Skupia się w byle słońca zdrobniałego cętce. Tkwią te ciała o woni zagrzanej gromnicy/ Na cokołach opiętych purpurowym suknem,/ Co jak mundur odświętny sztywnej tajemnicy,/ Zdradza pychę nicości każdym niemal włóknem. Żądni mąk swych pokazu ci ludzie, jak mary,/ Powtarzają bez końca zwyczajem pokuty/ Zbrodnię, raz popełnionąZbrodnię, raz popełnioną --- jedną z ważniejszych atrakcji początków gabinetu figur woskowych była tzw. Komnata Horrorów (ang. Chamber of Horrors). Przedstawiała głowy ofiar francuskiej rewolucji oraz ówczesnych morderców., lub cud nie do wiary,/ Co ich wyzuł z istnienia, sam z śmierci wyzuty. Na jaw z grobu dobyci próbują swej siły/ W przybytku, który w słońca kąpie się kurzawie,/ Jak szpital zmartwychwstałych, zwiedzany ciekawie/ Przez tych, co nie zdołali zmóc jeszcze mogiły. Korzystając z zachwianej przez żywych podłogi,/ Pożyczonym ku życiu mocują się ruchem,/ Strasząc dzieci obladłe i radując bogibogi --- dziś popr. forma B. lm: bogów.,/ Które bawią się wszelkim złudzenia okruchem. Wśród nich pięknem jaśnieje Egiptu królowaWśród nich pięknem jaśnieje Egiptu królowa --- chodzi o Kleopatrę VII Filopator, Kleopatrę Wielką (69--30 p.n.e.), uznawaną za najpiękniejszą kobietę w ówczesnym świecie; po utracie władzy popełniła samobójstwo, wybierając śmierć od ukąszenia kobry.,/ Oszklona arkąarka (daw.) --- skrzynia. dosyć dla cudów przestwornąprzestworny (daw.) --- obszerny../ SamobójstwoPiersi zdobne ma raną jak wiśnią potworną,/ W dłoni --- kosz pełen kwiatów, w kwiatach wąż się chowa. Ilekroć słodkim jadem wąż jej pierś oślini,/ Tylekroć oczy zmarłej znów się w świat odsłonią,/ Jak gdyby upojnego konania mistrzyni/ Łeb śmierci oswojonej pieściła swą dłonią. ŚmierćŚmierć się łasi do stóp jej, niby wierna służka,/ Baczna na lada szepty i lada skinienia,/ I jej oczu śmiertelna w nieskończoność zmrużka zmrużka (neol.) --- rzecz. utworzony od czas. mrużyć; mieć przymknięte oczy./ Jest tym tylko, czym dla nas chwila zamyślenia. Vanitas, Miłość, CiałoKocham to ciało chore, co tai w zadumie/ Czar tysiąca zmartwychwstań i śmierci tysiąca/ I wie jeszcze coś więcej, niźli wiedzieć umie/ Duch, co tylko raz jeden o śmierć się roztrąca. Kocham dłoń, do wężowej nawykłą pieszczoty,/ Paznokcie, zabarwione wypłowiałym różem,/ Piersi, nigdy niesyte swej własnej zniszczotyzniszczota --- zniszczenie.,/ I dwa zęby u wargi, pokalanej kurzem. Kocham pozór oddechu, co łamie pierś białą,/ Szat, zużytych na cuda, postrzępione kraje ---/ I nie wiem, czybym pieścił skwapliwiej to ciało/ W chwili, kiedy umiera, czy też --- zmartwychwstaje.