Bolesław Leśmian Zaloty Łąka Trzeciak, Weronika Zając, Hanna Niedziałkowska, Marta Fundacja Wolne Lektury Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-zaloty/ https://polona.pl/item-view/30b0a99a-97e3-454b-9615-317165ecf451?page=8 Bolesław Leśmian, Łąka, J. Mortkowicz, Warszawa 1920 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2024-10-02 polDCC Czabator, Marianna Choromańska, Paulina https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7685.jpg Zomerweelde, Jac van Looij, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7685/ Uwspółcześnienia: Pisownia łączna/rozdzielna: jakgdyby > jak gdyby; zdaleka > z daleka; niema > nie ma. Fleksja: tem > tym. Interpunkcja, np.: i ducha wynurza z łachmanów i wyciąga paździory swych dłoni > i ducha wynurza z łachmanów, i wyciąga paździory swych dłoni; Wygrywał swoje skoczne ku niebu turkoty, --- > Wygrywał swoje skoczne ku niebu turkoty, Inne zmiany: kochaj-że > kochajże. Bolesław Leśmian Łąka Pieśni kalekujące Zaloty KalekaNędzarz bez nóg, do wózka na żmudne rozpędy/ Przytwierdzony, jak zielsko do ruchomej grzędy,/ Zgroza bladych przechodniów i ulic zakałazakała --- osoba przynosząca wstyd.,/ Obsługując starannie brzemię swego ciała,/ Kręci korbę, jak gdyby na lirzelira --- instrument muzyczny szarpany. w czas słoty/ Wygrywał swoje skoczne ku niebu turkoty ---/ I nad brzegiem urwistym tęczowych rynsztoków/ Toczy się wraz z odbiciem zmydlonych obłoków,/ DuszaToczy się bałamutniebałamutny (daw.) --- uwodzicielski; zalotny. do dziewki z podwórza,/ Do przystani stóp bosych --- i ducha wynurza/ Z łachmanów, i wyciąga paździorypaździory --- zdrewniałe części łodyg lnu lub konopi. swych dłoni/ Ku jej zębom śnieżystym, i tak mówi do niej:/ Kaleka, Pożądanie, Miłość«Kocham strzęp twojej błotem zbryzganej spódnicy,/ Kocham głośny twój oddech! Na całej ulicy/ Ty jedynie mym ustom bywasz tak potrzebna!/ Wiem, że moja tęsknota, niby szkapaszkapa --- z politowaniem o koniu, zwłaszcza lichym, zabiedzonym. źrebnaźrebna --- tu: ciężarna klacz.,/ Wlekąc mięmię (daw.) --- mnie., wyda na świat płód nowych udręczeń./ W tym mój tryumf, że jestem niestrudzony klęczeńklęczeń (neol.) --- wielbiciel./ Twej krasykrasa --- uroda.! Kochajże mnie! Nużenuże --- okrzyk oznaczający poganianie: dalej, szybciej. do pieszczoty!/ Potwór błaga cię o nią! Przyjmprzyjm --- dziś popr.: przyjmij. moje zaloty!/ Wnijdźwnijść (daw.) --- wejść. naga i bezwstydna w mej nędzy bezdomność/ I tak pieść, by wargami pożreć mą ułomność!» Ona mu się broni,/ A on mówi do niej:/ Kaleka, Pożądanie, Nadzieja«Wszak musi ktoś pokochać to, co już się stało ---/ I ten wózek męczeński, i korbę zbolałą,/ I żądzę w resztkach cielska, jak w zgliszczach, poczętą,/ I ten ochłap człowieka, co chce być przynętą!/ Odsłoń czar w mej brzydocie! Znijdźznijść (daw.) --- zejść. z wyżyn do karła!/ Bądź posłuszna mym dłoniom, jak ślepa lub zmarła!/ Erotyzm, CiałoZdołam być nieodparty, jako grzech i zguba,/ I potrafię wysiłkiem zmyślnego kadłubakadłub --- ciało, tułów./ Zdobyć się na pieszczoty słodkie, jak czereśnie,/ Których dotąd nikt nigdy nie oglądał we śnie!» Ona mu się broni,/ A on mówi do niej:/ «Małożmałoż --- konstrukcja z partykułą -że, skróconą do -ż, pełniącą funkcję wzmacniającą. ci pół człowieka, by stał się twym skarbem?/ PrzysięgaChcę być drogą ci raną, wiernym tobie garbem!/ Czyż próżni, którą nóg mych nieobecność tworzy,/ Nie zapełni ból, miłość ni jęk mych bezdroży?/ MarzenieŚmiech mię bierze! O, gdybym ziemię nieobjętą/ Mógł uderzyć raz w życiu zdrową, silną piętą/ I widzieć, jak zdeptana pod stopą wygląda!/ Rozpacz, ŚmierćŚpieszno mi w nieskończoność! Wiem, że mnie pożąda/ I bez wstrętu spożyje me łachy i żale./ Kaleka, Miłość, MarzenieSą gdzieś dłonie mi chętne i usta --- korale,/ Co od głów się przesuną w pieszczocie ochoczej/ Aż do stóp, których nie ma! Niech wóz się potoczy/ Na przełajna przełaj --- najkrótszą drogą. --- tam, gdzie właśnie ode mnie z daleka/ Ktokolwiek, zwierz lub robak, na mą miłość czeka!» Ona mu się broni,/ A on w zaświat stroni,/ Rozczarowanie, BłądzenieOna go swoim czarem do bólu zachęca,/ A on patrzy, nie patrząc, i korbę pokręca,/ I odjeżdża --- odjeżdża --- gdziekolwiek --- pośpiesznie,/ Turkocząc i furkocząc, niezgrabnie i śmiesznie,/ Odjeżdża, kalekująckalekować (neol.) --- być kaleką., w poszukiwań znoje,/ W kraje przygód miłosnych, w wieczne niepokoje.