Leśmian, Bolesław Szewczyk Łąka Trzeciak, Weronika Maciejewska, Jagoda Lewandowska, Wiktoria Zając, Hanna Kowalska, Dorota Czajka, Radosław Kopeć-Gryz, Aleksandra Koziej, Marcin Niedziałkowska, Marta Fundacja Wolne Lektury Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-szewczyk/ https://polona.pl/item-view/30b0a99a-97e3-454b-9615-317165ecf451?page=8 Bolesław Leśmian, Łąka, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa, 1920 Domena publiczna - Boleslaw Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2024-10-01 pol Czabator, Marianna https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7685.jpg Zomerweelde, Jac van Looij, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7685/ Uwspółcześnienia: Pisownia łączna/rozdzielna: niema > nie ma. Interpunkcja, np.: Co mi na całą starczy drogę, --- > Co mi na całą starczy drogę --- Bolesław Leśmian Łąka Pieśni kalekujące Szewczyk KsiężycW mgłach daleczejedaleczeć (neol.) --- wydawać się dalekim. sierp księżyca./ Zatkwionyzatkwiony --- dziś popr.: utkwiony. ostrzem w czub komina,/ Latarnia się na palcach wspina/ W mrok, gdzie już kończy się ulica./ Praca, Kondycja ludzka, Pobożność, Idealista, SzaleństwoObłędny szewczyk --- kuternogakuternoga --- kulawy./ Szyje, wpatrzony w zmór odmęty,/ Buty na miarę stopy Boga,/ Co mu na imię --- Nieobjętynieobjęty --- ogromny, niewyobrażalny.! Błogosławiony trud,/ Z którego twórczej mocy/ Powstaje taki but/ Wśród takiej srebrnej nocy! DarBoże obłoków, Boże rosy,/ Naścinaści (daw.) --- trzymaj, weź. z mej dłoni dar obfity,/ Abyś nie chadzał w niebie bosy/ I stóp nie ranił o błękity!/ Niech duchy, paląc gwiazd pochodnie,/ Powiedzą kiedyś w chmur powodzi,/ Że tam, gdzie na świat szewc przychodzi,/ Bóg przyobutyprzyobuty a. obuty --- zaopatrzony w buty, mający buty na nogach. bywa godnie! Błogosławiony trud,/ Z którego twórczej mocy/ Powstaje taki but/ Wśród takiej srebrnej nocy! Pokora, Życie jako wędrówkaDałeś mi, Boże, kęs istnienia,/ Co mi na całą starczy drogę ---/ Przebacz, że wpośród nędzy cienia/ Nic ci, prócz butów, dać nie mogę./ W szyciu nic nie ma, oprócz szycia,/ Więc szyjmy, póki starczy siły!/ W życiu nic nie ma, oprócz życia,/ Więc żyjmy aż po kres mogiły! Błogosławiony trud,/ Z którego twórczej mocy/ Powstaje taki but/ Wśród takiej srebrnej nocy!