Leśmian, Bolesław Śnieg http://www.wolnelektury.pl/lektura/laka-noc-bezsenna Zatkalik, Nela Izdebska, Gabriela Sawicka, Martyna Kowalska, Dorota Czajka, Radosław Kopeć, Aleksandra Koziej, Marcin Niedziałkowska, Marta Fundacja Wolne Lektury Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-snieg/ https://polona.pl/item-view/30b0a99a-97e3-454b-9615-317165ecf451?page=8 Bolesław Leśmian, Łąka, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa, 1920 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml 2024-10-01 pol Czabator, Marianna https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7684.jpg Klaverbloemen, Jac van Looij, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7684/ Uwspółcześnienia: Pisownia łączna/rozdzielna: płaczem-bym > płaczem bym. Interpunkcja: i bujał i padał -> i bujał, i padał Bolesław Leśmian Łąka Noc bezsenna Śnieg Zima, Wspomnienia, Pamięć, DzieciństwoPamiętam ów ruchliwie rozbłyskany szron/ I śniegu ociężałe w gałęziach nawiesienawiesie (neol.) --- nagromadzenie czegoś.,/ I jego nieustanny z drzew na ziemię zronzron (neol.) --- spadanie; od czas. ronić, tj. upuszczać, powodować spadanie.,/ I uczucie, że w słońcu razem z śniegiem skrzę się. A on ciągle narastał tu w kopiec, tam --- w stos,/ I drzewom białych czupryn coraz to dokładał,/ Ślepił oczy i łechtał podbródek i nos,/ I fruwał --- i tkwił w próżni --- i bujał, i padał. I pamiętam ów niski, wpół zapadły dom,/ I za szybami włóczek różnobarwne wzory./ Kto tam mieszkał? Pytanie --- czy człowiek, czy gnomgnom (pogard.) --- niski człowiek.?/ Byłem dzieckiem. Śnieg bielą zasnuwał przestwory. Dotknąłem dłonią szyby, mimo strachu mąk,/ I uczułem ślad hojny, niby czarów zbytekzbytek (iron.) --- przesada w czymś../ Tą dłonią dotykałem mych sprzętów i ksiąg,/ I niańki, by ją oddać na baśni użytek... Marzenie, Tęsknota, Życie jako wędrówkaSerce marło, gdym w dłoni unosiłgdym w dłoni unosił --- konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: gdy (...) unosiłem. ten ślad/ W ciszę śniegu, co prósząc, weselił się w niebie./ Śnieg ustał --- i minęło odtąd tyle lat,/ Ile trzeba, by ślady zatracić do siebie. Jakże pragnąłbym dzisiaj, gdy swe bóle znam,/ Stać, jak wówczas, przed domu wpół zapadłą bramą/ I widzieć, jak śnieg ziemię obiela ten sam,/ Śnieg, co fruwa i buja, i pada tak samo. Młodość, TęsknotaZ jakimż płaczem bym zajrzał --- niepoprawny śniarzśniarz (neol.) --- marzyciel. ---/ Do szyby, by swą młodość odgrzebać w jej szronie ---/ Z jakąż mocą bym tulił uznojonąuznojony (daw.) --- zmęczony. twarz/ W te dawne, com je stracił, w te dziecięce dłonie!