Leśmian, Bolesław Wiśnia Czabator, Marianna Trzeciak, Weronika Trzeciak, Weronika 2024-10-01 2008 Fundacja Wolne Lektury pol Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. Bolesław Leśmian, Łąka, wyd. J. Mortkowicza, Warszawa 1920 https://polona.pl/item-view/30b0a99a-97e3-454b-9615-317165ecf451?page=8 https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-wisnia/ Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka wiersz https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7687.jpg Claude Monet, Île aux Fleurs near Vétheuil, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7687/ Uwspółcześnienia: Pisownia łączna/rozdzielna: zdawna > z dawna; nie jednej > niejednej. Interpunkcja, np.: I wyciągnął usta w żal zaklęty i skamieniał > I wyciągnął usta w żal zaklęty, i skamieniał Bolesław Leśmian Łąka Ballady Wiśnia Ogród, Natura, PięknoRosła wiśnia w królewskim ogrodzie,/ Król ją ujrzał o słońca zachodzie,/ Ujrzał tajnym zapłonioną żarem/ I obłąkał swe zmysły jej czarem. Ach, nie po to się czerwienię,/ Żeby gasić twe pragnienie! «Jedni wierzą w śpiewające ptaki,/ Inni w gwiezdne na błękicie znaki,/ A ja ciebie będę czcił w twej krasiekrasa --- uroda.,/ Wiśnio, wiśnio! Już ku zmierzchom ma się!» Ach, nie po to się czerwienię,/ Żeby gasić twe pragnienie! Uśmierz obłęd, ty --- zorzo zorzysta!/ Przejrzyj duszę do dna, bo zbyt mglista.../ W tym ogrodzie dwoje nas, jak dwoje...»/ I wyciągnął ku niej usta swoje. Ach, nie po to się czerwienię,/ Żeby gasić twe pragnienie! I wyciągnął usta w żal zaklęty,/ I skamieniał, szałem ogarnięty,/ I nie wiedział, że nie dni samotne,/ Jenojeno (daw., gw.) --- tylko. wieki mijają stokrotne. Ach, nie po to się czerwienię,/ Żeby gasić twe pragnienie! MiłośćOna z dawna przez jego kochanie/ Nieśmiertelne pozyskała trwanie/ I wtulona w nieuwiędłe liście/ Płomieniała odtąd wiekuiście. Ach, nie po to się czerwienię,/ Żeby gasić twe pragnienie! Przemijanie, MiłośćA on w mgłę się rozcieńczył obladłą,/ Ciało jego już w nic się rozpadło,/ Jeno ustom, by mogły całować,/ Wolno było w ogrodzie wiekowaćwiekować (daw.) --- długo gdzieś pozostawać. . Ach, nie po to się czerwienię,/ Żeby gasić twe pragnienie! I śpiewały te usta do wiśni:/ «Brak nam oczu. Cóż ślepcom się przyśni?/ Lecz cokolwiek nam sądzono w niebie,/ Nie przestaniemnie przestaniem (gw.) --- nie przestaniemy. należeć do ciebie!» Ach, nie po to się czerwienię,/ Żeby gasić twe pragnienie! Tędy właśnie szły dziewczęta młode,/ Podziwiały ust wiernych urodę:/ «Usta, usta, rozwarte do picia,/ Jaki smutek stał się wam za życia?» Ach, nie po to się czerwienię,/ Żeby gasić twe pragnienie! «Mogłybyście niejednej dziewczynie/ Dać to szczęście, bez którego ginie!/ Jakaż niemoc tak strasznie was więzi/ Do tej wiśni, co trwa na gałęzi?» Ach, nie po to się czerwienię,/ Żeby gasić twe pragnienie!