Leśmian, Bolesław Piła Czabator, Marianna Trzeciak, Weronika Trzeciak, Weronika Choromańska, Paulina 2024-09-20 2008 Fundacja Wolne Lektury pol Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. Bolesław Leśmian, Łąka, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa, 1920 https://polona.pl/item-view/30b0a99a-97e3-454b-9615-317165ecf451?page=8 https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-pila/ Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 Modernizm Liryka wiersz Dwudziestolecie międzywojenne https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7687.jpg Claude Monet, Île aux Fleurs near Vétheuil, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7687/ Uwspółcześnienia: Pisownia łączna/rozdzielna: po nad > ponad; po pod > popod; nie jedną > niejedną; niewiadomo > nie wiadomo. Fleksja: czem > czym; wbiegłem > wbiegłym. Inne zmiany: ośnij-że > ośnijże. Bolesław Leśmian Łąka Ballady Piła KuszenieIdzie lasem owa zmora, co ma kibićkibić (daw.) --- talia. piły,/ A zębami chłopców nęci i zna czar mogiły. Upatrzyła parobczakaparobczak --- młody, silny parobek. na schyłku doliny:/ «Ciebie pragnę, śnie jedyny --- dyny moje, dyny! Pocałunki dla ciędla cię --- dziś popr.: dla ciebie., chłopcze, w ostrą stal uzbroję,/ Błysk --- niedobłysk na wybłysku --- oto zęby moje! Oczaruj się tym widokiem, coś go nie widywałcoś go nie widywał --- konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; znaczenie: co go nie widywałeś.,/ Ośnijże się tymi snami, coś ich nie wyśniwał! Połóż głowę na tym chabrze i połóż na maku,/ Pokochaj mnie w polnym znoju i w śródleśnym ćmakućmak --- mrok.!» Pożądanie, Miłość«Będę ciebie kochał mocą, z którą się mocuję,/ Będę ciebie tak całował, jak nikt nie całuje! Będę gardził dziewczętami, com je miałcom je miał --- konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; znaczenie: co je miałem. w swej woli,/ Bo z nich każda od miłości łka, jak od niedoli. Chcę się ciałem przymiarkować do nowej pieszczoty,/ Chcę się wargą wypurpurzyć dla krwawej ochoty! Chcę dla twojej dla zabawy tak się przeinaczyć,/ Abym mógł się na twych zębach dreszczami poznaczyć!» Zazgrzytała od rozkoszy, naostrzyła zęby:/ «Idę w miłość, jak chadzałam na leśne wyręby!» Zaszumiała ponad nimi ta wierzba złotochawierzba złotocha --- gatunek wierzby białej o pomarańczowych bądź złocistożółtych łodygach. ---/ Poznał chłopiec, czym w uścisku jest stal, gdy pokocha! Miłość tragiczna, ŚmierćCałowała go zębami na dwoje, na troje:/ «Hej, niejedną z ciebie duszę w zaświaty wyroję!» Poszarpała go pieszczotą na nierówne części:/ «Niech wam, moje wy drobiażdżkidrobiażdżek (zdr.) --- drobiazg., w śmierci się poszczęści!» Rozrzuciła go podzielnie we sprzeczne krainy:/ «Niechaj Bóg was pouzbiera, ludzkie omieciny!» Same chciały się uciułać w kształt wielce bywały,/ Jenojeno (daw., gw.) --- tylko. znaleźć siebie w świecie wzajem nie umiały. Zaczęło się od mrugania ległych w kurzu powiek ---/ Nie wiadomo, kto w nich mrugał, ale już nie człowiek! Głowa, dudniąc, mknie po grobli, szukająca karku,/ Jak ta dynia, gdy się dłoniom umknie na jarmarku. Piersią, sobie przywłaszczoną, jarjar --- dolina, wąwóz. grabieżczo dyszy,/ Uchem, wbiegłym na wierzchołek, wierzba coś tam słyszy! Oczy, wzajem rozłączone, tleją bez połysku,/ Jedno brzęczy w pajęczynie, drugie śpi w mrowisku. Jedna noga popodpopod (daw.) --- pod. lasem uwija się w tańcu,/ Druga włóczy się na klęczkach po zbożowym łańcułaniec --- łan.. A ta ręka, co się wzniosła w próżnię ponad drogą,/ Znakiem krzyża przeżegnała nie wiadomo kogo!