Leśmian, Bolesław Mak Czabator, Marianna Trzeciak, Weronika Trzeciak, Weronika Choromańska, Paulina 2024-09-20 2008 Fundacja Wolne Lektury pol Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. Bolesław Leśmian, Łąka, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa, 1920 https://polona.pl/item-view/30b0a99a-97e3-454b-9615-317165ecf451?page=8 https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-mak/ Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka wiersz https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7687.jpg Claude Monet, Île aux Fleurs near Vétheuil, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7687/ Uwspółcześnienia: Interpunkcja, np.: Pełna lęku i wstydu i zmazy > Pełna lęku i wstydu, i zmazy Bolesław Leśmian Łąka Ballady Mak Niebezpieczeństwo, Pożądanie, Piętno, BłotoZa chruścianym stanęła witakiemwitak --- płot z gałęzi.,/ A boginiak już czyhał za krzakiem ---/ Pogiął kibićkibić (daw.) --- talia., zagarnął twarz białą/ I mięśniami pościskał jej ciało!/ A ty śpiewaj, śpiewulo ---/ A ty zgaduj, zgadulo!/ I mięśniami pościskał jej ciało. Tchem się swoim do tchu jej przedostał,/ Dreszczem nagłym dreszczowi jej sprostał,/ Sponiewierał wargami w ustroniu,/ Obezdoliłobezdolić (neol.) --- pozbawić wcześniejszej doli, unieszczęśliwić. pieszczotą na błoniubłoń a. błonie --- duża przestrzeń porośnięta trawą; pastwisko, łąka.!/ A ty śpiewaj, śpiewulo ---/ A ty zgaduj, zgadulo!/ Obezdolił pieszczotą na błoniu. I wykochał jej nogi i ręce,/ I wykochał oddechy dziewczęce,/ I z chichotem odrzucił na siano/ Tę dziewczynę, przez niego ospaną!/ A ty śpiewaj, śpiewulo ---/ A ty zgaduj, zgadulo!/ Tę dziewczynę, przez niego ospaną. Hańba, Piętno, Strach«Dokąd pójdę --- na które cmentarze?/ Jak się Bogu na oczy pokażę?/ Ni mi klęknąć na grzeszne kolano,/ Ni przeżegnać się dłonią zbrukaną!»/ A ty śpiewaj, śpiewulo ---/ A ty zgaduj, zgadulo!/ «Ni przeżegnać się dłonią zbrukaną». Wspominając jego wargi ssące,/ Mak czerwony zerwała na łące./ Pełna lęku i wstydu, i zmazy/ Przeżegnała się makiem trzy razy!/ A ty śpiewaj, śpiewulo ---/ A ty zgaduj, zgadulo!/ Przeżegnała się makiem trzy razy. Rozewrzyjcierozewrzeć --- otworzyć coś szeroko. na nieba rozstaju/ Wszystkie wrota do mego wyrajuwyraj --- miejsce odpoczynku.,/ Bo ja w niebie dziewczynę mieć muszę/ Tę, co makiem przeżegnała duszę!/ A ty śpiewaj, śpiewulo ---/ A ty zgaduj, zgadulo!/ Tę, co makiem przeżegnała duszę.