Leśmian, Bolesław Ballada dziadowska http://www.wolnelektury.pl/lektura/Łąka Trzeciak, Weronika Zając, Hanna Niedziałkowska, Marta Fundacja Wolne Lektury Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-ballada-dziadowska/ https://polona.pl/item-view/30b0a99a-97e3-454b-9615-317165ecf451?page=8 Bolesław Leśmian, Łąka, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa, 1920 Domena publiczna - Bolesław Leśmian zm. 1937 2008 xml text text 2024-09-20 pol Czabator, Marianna https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7687.jpg Claude Monet, Île aux Fleurs near Vétheuil, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7687/ Uwspółcześnienia: Błędy leksykalne, w tym ortograficzne: wypłókana > wypłukana. Pisownia łączna/rozdzielna: nie należna > nienależna. Spółgłoski dźwięczne/bezdźwięczne: z pod > spod. Fleksja: tem > tym; niem > nim; swem > swym; własnem > własnym. Interpunkcja, np.: jak pieścić, --- > jak pieścić ---; i łechtliwie i czule > i łechtliwie, i czule Inne zmiany: pójdź-że > pójdźże. Bolesław Leśmian Łąka Ballady Ballada dziadowska Ciało, KalekaPostukiwał dziadyga o ziemziem (daw.) --- dziś popr.: ziemia. kulą drewnianą,/ Miał ci nogę obciętą aż po samo kolano. Szedł skądkolwiek gdziekolwiek --- byle zażyć wywczasuwywczas --- odpoczynek, urlop.,/ Nad brzegami strumienia stanął tyłem do lasu. Stał i patrzałpatrzał --- dziś popr. forma 3 os. lp cz.przesz.: patrzył. tym białkiem, co w nim pełno czerwieni,/ Oj da-dana, da-dana! --- jak się strumień strumieni! BoginiWychynęławychynąć --- tu: ukazać się na powierzchni. z głębiny rusałczana dziewczycadziewczyca --- dziewczyna.,/ Obryzgała mu ślepie, aż przymarszczył pół licalico (daw.) --- twarz.. Kuszenie, PodstępNie wiedziała, jak pieścić --- nie wiedziała, jak nęcić?/ Jakim śmiechem pośmieszyć, jakim smutkiem posmęcić? Wytrzeszczyła nańnań --- na niego. oczy --- szmaragdowe płoszydłapłoszydło (neol.) --- coś, co straszy. ---/ I objęła za nogi --- pokuśnicapokuśnica --- ta, która kusi. obrzydła. Całowała uczenie, i łechtliwie, i czule,/ Oj da-dana, da-dana! --- tę drewnianą, tę kulę! Parskał śmiechem dziadyga w kark poklękłejpoklękły --- klęczący. ułudy,/ Aż przysiadał na trawie, jakby tańczył przysiudyprzysiud --- przysiad, figura taneczna.. Aż mu trzęsła się broda i dwie wargi u gęby,/ Aż się kulą obijał o perłowe jej zęby! «Czemuż jenojeno (daw., gw.) --- tylko. całujesz moją kłodę stroskaną?/ Czemuż dziada pomijasz aż po samo kolano? Za wysokie snadźsnadź (przestarz.) --- widocznie. progi dla czarciego nasieniaczarcie nasienie --- wyzwisko: zła osoba.,/ Ty, wymoczku rusalny --- ty, chorobo strumienia! Pieszczotami to drewno chcesz pokusić do grzechu?/ Oj da-dana, da-dana! --- umrę chyba ze śmiechu!» --- KuszenieSpowiła go ramieniem, okręciła, jak frygąfryga (daw.) --- bąk, zabawka dziecięca. !/ «Pójdźże ze mną, dziadoku --- dziaduleńku --- dziadygo! Będę ciebie niańczyła na zapieckuzapiecek --- tu: posłanie. z korali,/ Będę ciebie tuczyła kromką żwiru spod fali. Będziesz w moim pałacu miał wywczasy niedzielne,/ Będziesz pijał z mej wargi pocałunki śmiertelne!» Śmierć, Woda, ŻebrakPociągnęła za brodę i za torbę żebraczą/ Do tych nurtów pochłonnychpochłonny --- pochłaniający., co się w słońcu inacząinaczyć (daw.) --- zmieniać.. Nim się zdążył obejrzeć --- już miał falę na grzbiecie ---/ Nim się zdołał przeżegnać --- już nie było go w świecie! Śmierć, KalekaZakłębiły się nurty --- wyrównała się woda,/ Znikła torba dziadowska i łysina, i broda! Jeno kloc ten chodziwychodziwy --- wytrzymały w chodzeniu. --- owa kula drewniana/ Wypłynęła zwycięsko --- oj da-dana, da-dana! Wypłynęła --- niczyja, nienależna nikomu,/ Wyzwolona z kalectwa, wypłukana ze sromusrom (daw.) --- wstyd, hańba.! Brnęła tędy --- owędy szukająca swej drogi,/ Niby szczątek okrętu, co się wyzbył załogi! Grzała gnaty na słońcu ku swobodzie, ku życiu,/ Zapląsała radośnie na swym własnym odbiciu! I we żwawych poskokachposkok (daw.) --- podskok. podyrdała przez fale,/ Oj da-dana, da-dana! --- w te zaświaty --- oddale!