Ukrainka, Łesia Zwycięstwo text Kowalska, Dorota Choromańska, Paulina Orzechowski, Michał 2023-02-21 Fundacja Wolne Lektury pol Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Liryka Wiersz Poezja Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (www.wolnelektury.pl). Sfinansowano dzięki zrzutce społecznościowej czytelniczek i czytelników Wolnych Lektur. Roszkowski, Marcin https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesia-ukrainka-zwyciestwa Pozytywizm https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7294.jpg Parasol, Marija Konstantinowna Baszkircewa (1858 -1884), domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7294/ Sebastian Firlik Tomasz Kłosiński Aleksander Parkitny Iwona Mroczek-Wardzińska MarcinT Olesia Ivchenko Ita Agnieszka Czoska Katarzyna Nocuń Marcin Olender AGJ Włodzimierz Beata Piotr Tyszko Paulina rusofob rusofobski Natalia Vitalii Aleksandra Michałowska Maja Martynowska Dmytro Morozov Marcin Matyja kali Zbigniew Cukras Just Michał Oleszkiewicz Tomasz Weresa Justyna Hołubowicz Jakub Kloc Kacper Pogoda Mikołaj Demel https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesia-ukrainka-peremoga Łesia Ukrainka, Melodie, tłum. Marcin Krzysztof Roszkowski, Fundacja Wolne Lektury, Warszawa 2023. wiersz w oryginale: https://redakcja.wolnelektury.pl/editor/edit/lesia-ukrainka-peremoga/1/#VisualPerspective Łesia Ukrainka Zwycięstwo Bardzo długo ja wiośnie się poddawać nie chciałam/ I nie chciałam jej słuchać w ogóle./ Wszystkie sprawy do serca bardzo przyjąć się bałam,/ Sprawy miłe, urocze i czułe. Ciągle do niej mówiłam «Ty mnie, wiosno, nie wołaj,/ Czary twoje i prośby daremne./ Na co mi twa uroda, taka jasna, wesoła,/ Gdy me serce jest smutne i ciemne.» Ale wiosna nuciła: «Hej, posłuchaj mnie wreszcie,/ Bo tam posłuch, gdzie sięga ma władza./ Ciemny gaj już zapomniał o zimowym areszcie/ I w zielonym się stroju przechadza. Odezwała się chmura, wielkim głosem zagrzmiała,/ Błyskawicy oświetlił ją płomień;/ Ciemna ziemia zieloność wszelką z siebie wydała,/ Wszystko bije przede mną już czołem. Wiosna, Walka, MelancholiaNiechaj ciemne twe serce równie prędko ożyje/ I na śpiew mój wesoły odpowie./ Na ten głos wszak odzywa się dziś wszystko, co żyje./ Serce żywe, bijące jest w tobie!» Chociaż myśl cicho szepcze «Nie dowierzaj tej wiośnie!»,/ Nie ochroni przestroga przed klęską./ Moje sny się zbudziły, pieśń rozbrzmiewa wciąż głośniej./ Znowu, wiosno, odniosłaś zwycięstwo. 14 V 1893 r. (z cyklu Melodie z tomu Dumy i marzenia)