Lerberghe, Charles Van Oto jest pierwszy ranek świata Ostrowska, Bronisława Kowalska, Dorota Pranga, Daria Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lerberghe-oto-jest-pierwszy-ranek-swiata http://www.sbc.org.pl/dlibra/publication?id=26245 Liryka francuska, tłum. Bronisława Ostrowska, seria druga, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa 1911 Domena publiczna - Bronisława Ostrowska zm. 1928 1999 xml text text 2012-05-09 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/987.jpg &, fotologic@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/987 Charles Van Lerberghe Oto jest pierwszy ranek świataOto jest pierwszy ranek świata --- wiersz jest fragmentem poematu Pieśń Ewy, składającego się z 5 części: Preludium, Najpierwsze słowa (tę część rozpoczyna niniejszy wiersz Oto jest pierwszy ranek świata), Kuszenie, Grzech i Jutrzenka. Autor zadedykował swój poemat innemu znanemu belgijskiemu poecie, Émile'owi Verhaerenowi. Najpierwsze słowa pisownia łączna / rozdzielna: zwolna > z wolna leksyka: ozwarłszy > rozwarłszy interpunkcja - usunięto przecinek przed pauzą: , --- Raj, Stworzenie, Natura, ŚwitOto jest pierwszy ranek świata./ Jako kwiat roztulony wśród nocy błękitnej,/ W młodzieńczym wietrze, co nad falą lata,/ Wykwita ogród błękitny. Wszystko w nim jeszcze łączy się i miesza:/ Dreszcz liści, ptasi śpiew, lot piór ---/ Szmer źródeł, głosy wód, głosy powietrza ---/ Wszystkie podźwięki, które wkoło dyszą/ W ogromny chór,/ A które przecie są --- ciszą. Rozwarłszy słodkie oczy jutrzennemu ranu/ Młoda i boska Ewa/ Obudziła się w Panu, A jako sen cudowny świat u nóg jej śpiewa. I wyrzekł Pan: «Idź, dziecię,/ W drogę nieznaną/ I każdej rzeczy stworzonej na świecie/ Daj miano». I poszła biała Ewa posłuszna przed Panem/ W zarośla róż,/ Darząc wszelką rzecz wkoło dźwiękiem, / słowem, mianem ---/ Szeptem warg rozchylonych jako kwietny krużkruż (daw.) --- kielich.: «To, co pierzcha, to, co tchnie, to, co leci...» WieczórA zasięzasię --- zaś, natomiast; tu: tymczasem. mija dzień i jak w porannej zorzy,/ Tak teraz w zmierzchu znów,/ Eden zapada z wolna w głębokiej ciszy Bożej/ W błękitność snów. ŚpiewŚcichł wszelki szmer, i wszystko wokół słucha,/ Gdy z pierwszą gwiazdą --- Ewa,/ Wznosząc oczy do sennych obłoków łańcucha ---/ Śpiewa. Ciche, półsenne, modlitewne,/ Pełne ekstazy,/ W ciszy i woni śpiewne/ Powtarza drżące wyrazy,/ Które stworzyła dziś na Boży zew: --- «To, co pierzcha, to, co tchnie, to, co leci.» --- I łączy je przed Panem/ W powietrzu zasłuchanemzasłuchanem --- dziś popr. forma Msc. lp rn.: zasłuchanym./ W najpierwszy śpiew.