Pol, Wincenty [Leci liście z drzewa...] Kowalska, Dorota Trzeciak, Weronika Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Pieśń Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/leci-liscie-z-drzewa Polski Śpiewnik. Zawierający 286 pieśni i śpiewów najbardziej ulubionych, ludowych, towarzyskich, okolicznościowych, miłosnych, patryotycznych, historycznych i innych. Cz. 1, nakł. Edwarda Feitzingera, Cieszyn [ok. 1915] Domena publiczna - Wincenty Pol zm. 1872 1943 xml text text 2011-03-18 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1773.jpg Fixture Texture, Steve Snodgrass@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1773 DCA 6RA 1DTP 3MN Wincenty Pol [Leci liścieliście (tu daw.) --- listowie. z drzewa...] pisownia łączna / rozdzielna: z nad > znad; niema > nie ma; zato > za to interpunkcja - dodano przecinek: nie było, Polsko dobra tobie > nie było, Polsko, dobra tobie O luba Polsko! krwią zbroczona niwo!/ Los zajrzałzajrzał (daw.) --- tu: zazdrościł. twoim wawrzynomLos zajrzał twoim wawrzynom --- los zazdrościł ci twojej chwały.,/ Ale im więcej jesteś nieszczęśliwą,/ Temeśtemeś droższą (daw.) --- tym droższa jesteś. droższą twoim synom... J. U. Niemcewicz Leci liście z drzewa,/ Co wyrosło wolne;/ Znad mogiły śpiewa/ Jakieś ptaszę polne: Nie było --- nie było,/ Polsko, dobra tobie!/ Wszystko się prześniło,/ A twe dzieci w grobie. KlęskaPopalone sioła,/ Rozwalone miasta,/ A w polu dokoła/ Zawodzi niewiasta. Wszyscy poszli z domuWszyscy poszli z domu (...) --- zwrotki IV--VIII są prawdopodobnie aluzją do przebiegu i klęski powstania listopadowego./ Wzięli z sobą kosy;/ Robić nie ma komu,/ W polu giną kłosy. Kiedy pod Warszawą/ Dziatwadziatwa --- dzieci, dzieciarnia; tu: nasi chłopcy, tj. powstańcy. się zbierała,/ Zdało się, że z sławą/ Wyjdzie Polska cała. Bili zimę całą,/ Bili się przez lato;/ Lecz w jesieni za to/ I dziatwy nie stało. Skończyły się boje,/ Ale pusta praca;/ Bo w zagony swoje/ Nikt z braci nie wraca. Jednych ziemia gniecie,/ A inni w niewoli,/ A inni po świecie/ Bez chaty i roli. Ni pomocy z nieba,/ Ani z ludzkiej ręki,/ Pusto leży gleba,/ Darmo kwitną wdzięki. Polska, Ojczyzna, Patriota, Zdrada, PowstanieO Polska kraino!/ Gdyby ci rodacy,/ Co za ciebie giną,/ Wzięli się do pracy I po garstce ziemi/ Z ojczyzny zabrali,/ Już by dłońmi swemiswemi --- dziś popr. forma N. lm: swymi a. swoimi./ Polskę usypali. Lecz wybić się siłą,/ To dla nas już dziwy;/ Bo zdrajców przybyło,/ A lud zbyt poczciwy.