Lange, Antoni Swemu pokoleniu Sekuła, Aleksandra Boy-Żeleński, Tadeusz Żak, Agnieszka Rawska, Aneta Modrzejewski, Emanuel Żak, Agnieszka Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lange-swemu-pokoleniu/ Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947. Domena publiczna - Antoni Lange zm. 1929 2000 xml text text 2014-11-12 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/222016256_85bf263e06_o.jpg Mountain, francois schnell, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3655 DCA 1DTP 3MN Antoni Lange Swemu pokoleniu Czyn, HistoriaWiem, myśmy pokoleniem niezdolnym do czynu/ I próżno chcielibyśmy podnieść miecz do góry:/ Woli naszej zabrakło ognistego płynu/ I nie przebijem oka przez zbyt czarne chmury. Lecz jeżeli osłabła nasza dłoń --- to jeszcze/ Serce nasze nie zwiędło --- myśli nie zamarły ---/ I mamy wielkich pragnień mimowolne dreszcze/ I wielkie marzym boje w naszych snach, choć karły! Straszliwa żądza cudów piersi nam rozdziera:/ Widuje białe orły na chmurach czerwonych ---/ I krzykiem zmartwychwstania brzmi nam atmosfera/ I słyszym dźwięczne echa od kos wyostrzonych. I w urojeniach naszych błyskają sztylety/ I widzim padających w krwi własnej kałuże/ Tyranów, którzy dzisiaj bezkarnie --- niestety!/ Najczerwieńszej krwi naszej wylewają krużekruż --- puchar.. Lecz, ach! rzadkie, dziecinne i bezużyteczne/ Są tylko nasze czyny --- kłamstwo i złudzenie/ Działania! Bezpotomne --- blade --- bezskuteczne/ Są dzieła twe, o biedne moje pokolenie. Sen, Marzenie, Zwątpienie, Czyn, DziedzictwoBo losem ci przypadła ta żałobna dola,/ Żeby spoglądać w siebie i pochłaniać siebie; / I nerwy twe się chwieją jak arfaarfa Eola --- harfa zawieszana w parkach, ogrodach, z której żałosne i jękliwe dźwięki wydobywa podmuch wiatru. EolaEol (mit. gr.) --- syn Posejdona, władca wiatrów,/ I niewiara w sny własne wiecznie cię kolebie. Lecz śnij --- śnij coraz wyższe cudy --- wyższej siły ---/ I niech twe sny wciąż głębiej, trwalej i wnikliwiej/ Wcielają się w twe nerwy, w twoją krew i żyły;/ Tą krwią niech się jutrzejsze pokolenie żywi. Śnij, a synowie twoi przyjdą na tę ziemię/ Z tymi snami już we krwi falach nieświadomej,/ I będzie to potężne --- działające plemię,/ W którego sercu żyją utajone gromy. Nasze sny o tych orłach, kosach i kindżałach/ Staną się dla nich siłą jakąś przyrodzoną,/ O której się nie marzy w dziecinnych zapałach,/ Lecz która bezustannie porusza nam łono. Wahania naszej woli w nich się ukołyszą ---/ Bo to, co w nas jest nasze --- w nich będzie zza świata;/ To, co w nas niepokojem, w nich stanie się ciszą,/ A każdy zamiar będzie miał czyn, jako brata! Ojciec, Syn, Dziedzictwo, Marzenie, Czyn, HistoriaTak się pokoleniami odmieniają role:/ Gdzie ojcowie marzyli --- działać będą syny ---/ Nam przyszło sądzić siebie i słabą mieć wolę,/ Aby ci jako piorun spełniali swe czyny!