Słowacki, Juliusz Kulik Sekuła, Aleksandra Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kulik Juliusz Słowacki, Liryki i powieści poetyckie, wyd. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1974 Domena publiczna - Juliusz Słowacki zm. 1849 1920 xml text text 2009-07-23 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1505.jpg hot chocl-art, striatic@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1505 DCA 6RA 1DTP 3MN Julisz Słowacki Kulik Wojna, ZabawaOto zapusty, dalej kulikiem,/ Każdy wesoły, a każdy zbrojny,/ Jedzie na wojnę jak gdyby z wojny,/ Z szczękiem pałaszy, śmiechem i krzykiem./ Dalej! kulika w przyjaciół chaty ---/ Zbudzimy śpiących, zabierzem z sobą./ Nie trzeba wdziewać balowej szaty/ Ani okrywać czoła żałobą./ Tak jak jesteśmy --- dalej i dalej!/ A gdzie staniemy? aż nad granicą.../ Gwiazdy nam świécą,/ Staniemy cali./ Ha! ha! koń parska --- rade nam dwory ---/ Nie trzaskaj z bicza --- niechaj spi licho./ UpiórSzybko po drodze, tak jak upiory,/ Śmigajmy szybko --- cicho --- i cicho./ Niech sanki świszczą/ Jak błyskawica,/ W okrąg księżyca/ Złote mgły koło./ Kagańce błyszczą./ Cha, cha, cha! jak nam wesoło. Kto nas zobaczy --- ten nie zostanie,/ Z nami na nowe poleci tańce!/ Mnogie hajduków świecą kagańce,/ Szybkie po śniegu śmigają sanie./ A kto chce zostać --- więc dobrej nocy,/ Niech go nie zbudzi kogutów pianie,/ Niech śpi spokojnie. --- My bez pomocy,/ Tak jak jesteśmy --- dalej i dalej!... etc.wersy 9-22 stanowią tu zdaje się refren; autor sygnalizuje to jedynie powtarzającym się pa każdej strofie wersem ,,Tak jak jesteśmy - dalej i dalej!" oraz wielokropkiem i skrótem ,,etc.". Być może należałoby z tej mojej uwagi zrobić przypis. Na pewno nie możemy powtarzać tego refrenu, bo nam się posypie numeracja wersów. A.S. WeseleStójcie tu! stójcie! --- oto dwór biały/ I światło w oknach --- dam znak --- wystrzelę./ Odpowiedziały mnogie wystrzały./ Ha! dobra wróżba --- wszak tu wesele,/ Tu szlachta pije --- wyprawia gody;/ Drużby, za nami! swaty, za nami!/ Mąż, Panna młodaOd młodej panny chodź, panie młody,/ Lecz nie patrz na nią --- zalana łzami,/ A łzy kobiece zmiękczą ci serce ---/ Wrócisz! nie zwiędną ślubne kobierce./ Teraz za nami --- tak z bukietami,/ Tak jak jesteście --- dalej! i dalej! etc. Ojciec, Pogrzeb, SynStójcie tu! stójcie! tu dwór szlachcica,/ Dam znak, wystrzelę... nie, ciszej! ciszej!/ Z nagła wpadniemy, nikt nie usłyszy ---/ Przebóg! tu pogrzeb --- błyszczy gromnica ---/ Porozwieszane w oknach całuny/ I stoi truna --- a koło truny/ Syn smutny w dłoniach ukrywa czoło.../ Ha, ha! co robić? tu niewesoło,/ Lecz po co długie prawić androny:/ Mój panie synu, prosimy z sobą./ Daj na pacierze --- zostaw na dzwony,/ Zabierz przyjaciół. --- Z czarną żałobą,/ Tak jak jesteście --- dalej! i dalej! etc. Stójcie tu! stójcie! tu znakomity/ Szlachcic zamieszkał --- więc drzwi uchylę.../ Zielonym suknem stolik wybity,/ A na stoliku świecą pamfile./ Panowie szlachta! do diabła karty ---/ Dalej do broni! a karty w kąty!/ Niech Dej algerski, Karol dziesiąty/ I Delfin grają... może kto czwarty/ Do gry zasiądzie i na kozery/ Będzie błękitne rzucał papiery,/ Które już dawniej spadły na cztery/ I jeszcze spadną... Mości panowie!/ Niech w karty sami grają królowie!/ A my do koni --- dalej! i dalej! etc. Stójcie tu! stójcie! tu zamek stary,/ Na hasło mnogi strzał odpowiada./ Zamorskie jakieś widzę maszkary./ Panowie bracia! to maskarada./ Szaty w dziwaczne lepione wzory ---/ Słuchaj no! słuchaj, mój włoski panie,/ Czy sycylijskie znasz ty nieszpory?/ Znasz ty Neapol? a ty, Hiszpanie,/ Czy byłeś kiedy w Minny orszaku?/ Nie --- mniejsza o to. --- Włoch, Korsykanin,/ Żyd, Tatar, Turek, Amerykanin,/ Chodźcie tu za mną wszyscy bez braku,/ Tak jak jesteście --- dalej! i dalej! etc. Stójcie tu! stójcie! nowa gościna,/ Już w oknach wszelkie światło pogasło,/ Dam znak, wystrzelę... nie --- po co hasło?/ Tu śpią --- nie słyszą... nie nasza wina,/ Że sen przerwiemy... Stukam we wrota.../ Ha! stary sługa wychodzi, świeci./ Twój pan śpi teraz? to mi to cnota!/ --- ,,O nie --- on nie śpi --- pan mój i dzieci,/ Nim trzecie grudnia błysnęło zorze,/ Wyszli na czele zbrojnej czeredy,/ A teraz cicho --- pusto we dworze,/ Wyszli na wroga --- czy wrócą kiedy?"/ Widzicie, bracia, mylą pozory,/ Takiemu panu błogosław, Boże./ Oby tak wszystkie zastać nam dwory,/ Jedźmy więc sami --- dalej! i dalej!... etc. Koń, Noc, Polak, Świt, ZabawaJakże noc pyszna --- jak lecą konie!/ Lecą i lecą --- a spod kopyta/ Pryskają iskry --- połyska błonie,/ Śmigają sanki --- już świta! świta!/ Na niebie blednie czoło księżyca,/ Droga skończona ---- oto granica./ Wstrzymaj rumaka! wstrzymaj rumaka!/ Noc rozwidniała,/ Zagrzmiały działa./ Oto jest kulik Polaka.