Krasiński, Zygmunt 2015-12-02 1930 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, a korektę ze źródłem wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/resurrecturis pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Zygmunt Krasiński zm. 1859 Zygmunt Krasiński, Resurrecturis, Księgarnia Polska, Paryż 1862. http://pl.wikisource.org/wiki/Resurrecturis_%28Krasi%C5%84ski%29 Poemat Romantyzm Liryka Resurrecturis text 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5042.jpg Darkness, Susanne Nilsson@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5042 DCA 1DTP 3MN 6RA Zygmunt Krasiński Resurrecturis Swiat ten cmętarzem z łez, ze krwi i błota! / Świat ten jak wieczna każdemu Golgota! / Darmo się duch miota / Kiedy ból go zrani! / Na burze żywota / Niema tu przystani! / Los z nas szydzi w każdéj chwili! / Dzielnych strąca do otchłani --- / Giną święci --- giną mili --- / Żyją niecierpiani! / Wszystko się plącze --- i nierozgmatwanie! / Śmierć w pobliżu --- a w oddali/ Gdzieś na wieków późnéj fali/ Zmartwychwstanie! Więc trzeba skrzepnąć --- stwardnieć --- być bez serca! / Pośród morderców, stanąć jak morderca! / Pośród zbrodniarzy, wystąpić zbrodniarzem? / Kłamać --- nienawidzić --- / Zabijać i szydzić --- / Tak swiat, tém samém co dawa, obdarzem! / --- Oto potęga! --- lub stańmy się niczém! / Jedzmy i pijmy --- bądźmy śmiecią złotą --- / Ciała wygodą a myśli nędzotą --- / Tak się do głupich i szczęśliwych wliczem! O! nie! O Duchu mój! / Wstecz się cofnij --- stój! / Nie takąć to bronią/ Na ludzkości czele/ Z złem na ostre gonią/ Zła Okróciciele! / Jedna tylko w świecie/ Moc ofiary cicha/ Los gniotący zgniecie --- / Oto dziejów lew! / A podłość czy pycha/ To jednakie śmiecie, / Które w otchłań spycha/ Lada dziejów wiew! / O! poznaj sam siebie! / Nie żądaj być panem/ Jak Pan, który w niebie! / Nie chciéj jak bydle, gnić nad paszy łanem! / Z téj strony grobu przed zmartwychwstań wschodem/ Bądź ty w człowieku, męką z niebios rodem, / Bądź arcydziełem nieugiętém woli! / Bądź cierpliwością --- tą panią niedoli --- / Co gmach swój stwarza z niczego --- powoli! / Bądź tą przegraną --- któréj cel daleki, / A która w końcu wygrywa na wieki! / Bądź spokojnością --- śród burz niepokoju --- / W zamęcie miarą --- i strojem w rozstroju --- / Bądź wieczném pięknem --- w wiecznym życia boju!/ Dla podłych tylko i Faryzeuszów/ Bądź groźbą --- gniewem --- lub świętém milczeniem! / I nie miéj żadnych z obłudą sojuszów! / Dla wszystkich innych bądź anielskiém tchnieniem! / Bądź tym pokarmem, który serca żywi --- / Bądź im łzą siostry --- kiedy nieszczęśliwi --- / A głosem męzkim --- gdy się w męztwie chwieją! / Tym którzy z domu wygnani --- bądź domem! / Tym co nadzieję stracili --- nadzieją! / A śpiącym trupio --- bądź przebudzeń gromem! / W walce z tém piekłem świata co się złości, / Zawsze i wszędzie, bądź siłą co skłania --- / Nad śmierć silniejszą siłą ukochania --- / Bądź piekłem miłości! W ciągłéj przykładu i słowa postaci/ Rozdawaj siebie samego, twéj braci! / Mnóż ty się jeden przez czyny żyjące/ A będą z ciebie jednego --- tysiące! / Bądź i w kajdanach niestrudzonym trudem! / Niech ból cię każden choć boli, nie boli! / W jednéj twéj piersi --- bądź twym całym ludem! / Bądź niebo z ziemią spajającym cudem! / Świętością w niewoli! / Ni spiesz się na śmierć --- aż jak ziarno w ziemi/ Myśl twa się w serca wsieje --- i rozplemi! / Póki męczeństwo nie pewnią zwycięztwa --- / --- Twém dobrem tylko --- a nie człowieczeństwa, / Unikaj męczeństwa! --- / Marnéj sławy wieńce/ Chwytają szaleńce! / W niebezpieczeństw wiry/ Skaczą bohatyry! / Lecz wyższa moc Ducha/ Tych ułud nie słucha! Dopiero kiedy jęczący dokoła/ Dzwon zdarzeń wszystkich na ciebie zawoła, / Byś ty się w odkup ofiarował za nie --- / A usłyszawszy to ziemi wołanie/ Ty padniesz duszą w pokornianéj skrusze/ U rozstajnego obu światów proga/ I w twą rozsłaną tam przed Bogiem duszę/ Spłynie śród ciszy natchnienny głos Boga/ Wstań --- i jak szermierz dobiegły do mety, / Ze stóp twych strząśnij pył tego planety --- / Wstań --- i z miłości co gdy kocha, kona, / Odlatujące wznieś w niebo ramiona! / Wstań i do katów co spieszą ku tobie/ Sam spiesz się naprzód i witaj tych gości/ Cicho --- spokojnie --- błogo --- w bezżałobie --- / Litośnym wzrokiem twéj nieśmiertelności! / Wtedy świadectwem skończ w przyszłość obfitém, / Śmiercią, bądź życia najwyższym wykwitem. / Co świat przezwał snem i marą/ Uczyń jawem, / Uczyń wiarą, / Uczyń prawem, / Czemciś pewném i ujętém, / Czemciś świętém, / Co głęboko w serca/ Jak sztylet się wwierca/ I tkwi w nich bez końca, / Choć tylko je trąca/ Westchnienia powieniem... / Aż świat twój morderca/ Sam klęknie i wyzna/ Że Bóg i ojczyzna/ Narodów sumieniem! / Gdy z krwi płynnéj twego ciała/ Myśl twa, szkarłat będzie miała, / Myśl twa będzie --- światła prądem, / Skrzącym w górze bożym sądem/ Nad bezbożnych dolną zgrają. --- / Jej nie dotrzymają/ Ni męże ni działa, / Ni kłamstwa ni złudy, / Ni Geniusz ni chwała, / Ni króle ni ludy! / I o trzeciéj dobie/ Na męki twéj grobie/ Ze zdarzeń powodzi/ Po nad klęsk otchłanie, / Niezrodzone się narodzi --- / Sprawiedliwość wstanie! --- /