Kozioł, Paweł 2020-05-15 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/koziol-czarne-kwiaty-dla-wszystkich-peregrynacja-na-dzien-1-listopada-2002-i-na-grob-dziadka-malarza-czerwonych-obrazow/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ Paweł Kozioł, Czarne kwiaty dla wszystkich, Staromiejski Dom Kultury, Warszawa 2003. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/koziol-czarne-kwiaty-dla-wszystkich/ https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/6549.jpg Forest still life with great morning glory and toad, Otto Marseus van Schrieck (1614/1620–1678), domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6549 Wiersz Współczesność Liryka Peregrynacja na dzień 1 listopada 2002 i na grób dziadka, malarza czerwonych obrazów text Sekuła, Aleksandra Kopeć, Aleksandra Paweł Kozioł Peregrynacja na dzień 1 listopada 2002 i na grób dziadka, malarza czerwonych obrazów ulica ulizana językiem ciemności / powietrze zimne deszcz cierpliwy: czeka / sam na siebie a tramwaj zwleka już godzinę / bo święto zmarłych ich więc kolej bardziej podziemna cały tabor tam zstąpił choć zabrać / obiecał wiersz z warszawskich nieprzystanków / na ten największy szary skąd się zacznie / długi marsz pospiesznego gdzie prawdziwy tor będzie tarł koła slangiem szyn podnosił / pociąg przedmiot liryczny ponad język / rzeki aż nagle pauza nie peron a pora / żółtego światła stacja trawa ogród trzy puste ule światło jednak z innej / wysokości nie miód lecz sześciokątny / wykres: zszarzałe plastry dachówek pod skórą / takiego domu byli razem jak cukry proste jak prosty bo podskórny zestaw farb: czerwienie / mocno związanych nitek krwi jak splot/ płótna na który patrzę sam podróżny pigment/ szczelnie objęty tylko przez tubkę wagonu oraz przez myśl (nie przejdzie) że nim mnie otworzy / stacja to zmarłych winno się spotykać już / teraz w blasku wytrawnym jak werniks jak bejca / dla oszczędności czasu dla jedności miejsca ruchomego jak piasek wstępnego jak grunt / podobrazie podbrzusze podglebie na którym / pędzel przyswaja sobie ściągawkę ściągniętej / etykietki dziurawą lekcję aluminium ta czerwień w tubce nie jest tylko słowem / alizarynaalizaryna --- organiczny związek chemiczny z grupy chinonów, substancja wykorzystywana jako barwnik, znany już w starożytności (Egipcjanom, Fenicjanom i Izraelczykom), uzyskiwana z korzeni marzany barwierskiej (rośliny znanej też jako barwica, brocz, czerwone korzenie, czerwony gryk, knap, krap, marzanka, marzanna, marzka, reta), występującej naturalnie na terenach Europy płd.-wsch. (w Jugosławii, europejskiej części Rosji, na Krymie), w Azji (na Cyprze, w Iraku, Iranie, Jordanii, Libanie, Syrii, Turcji, Armenii, Gruzji, a także w Tadżykistanie, Turkiestanie i Uzbekistanie), do XIX w. hodowanej w Europie centralnej do wyrobu farb.. porównać to z nimi/ zawiniętymi ledwie w napis śmierć