Kozioł, Paweł 2020-05-15 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/koziol-czarne-kwiaty-dla-wszystkich-drzwi/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ Paweł Kozioł, Czarne kwiaty dla wszystkich, Staromiejski Dom Kultury, Warszawa 2003. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/koziol-czarne-kwiaty-dla-wszystkich/ https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/6549.jpg Forest still life with great morning glory and toad, Otto Marseus van Schrieck (1614/1620–1678), domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6549 Wiersz Współczesność Liryka Drzwi text Sekuła, Aleksandra Kopeć, Aleksandra Paweł Kozioł Drzwi Słowo, Poetaja niby wiem żem drzwiami w których stanął / gandalf języka i że trzeba go / prosić dyktuj na oko na rękę na koniec / nawet dukt pisma nawet podpis i ja niby wiem że spór i że wziąć stronę / dla siebie choćby czasem otwartą że kiedy / wiersz to mnie nie ma tylko wyniesienie/ głosu na koniec wersu inne żadne pozwólcie jednak żegnać niczym arią arian / mylne drogi i progi jak emigrant zbigniew/ morsztyn najbardziej w nich zamknięty skoro / dwór zbór zbiór życia wiózł w walizce wiersza bo dzisiaj kto z piszących o paleniu ma / naprawdę taki długi wijący się oddech / i język dość szeroko rozdwojony: spinacz / na wszystkie kartki od opisu w którym pokój ma biel ulica szarość krople / tynkują łącznik nieba jedzą ślad / nagle zamkniętej furtki w drugą stronę / powietrza w bezdech dojść dlaczego tak przez dopis dopust drugie dojście do jej / drzwi już widząc jak wchodzę równolegle na / suficie w noktowizji w niemej fonii/ myśli w sprzężeniu między mną na progu a rewersem ciemnym lustrem kserokopią / wydania wewnętrznego bez praw do / korekty słowa w glinie ciała kopią / zły kanał spływ jak titanikiem dno co z wypowiedzeń dla mnie a przemilczeń / dla niej wczytania dla was nie wiem nagle znów / ciasno niby w jej lustrach niby w zakazaniach / poetyki bo w obu list zamknięty w obu nie mówię siebie lecz powtarzam jej / wewnętrzne frazy macham do sklepowej / kamery powiedz przecie kim jesteśmy / z zewnątrz z przypadkowego gestu lepiej niech wiersz patrzy nawet kiedy zasypia odtwarza / ośmiogodzinny film warhola: Słowo, Senznów / sen znów na drugą stronę snu wciąż śpi/ język i tylko to co go wystawia jest prądem w piecu indukcyjnym: płynie/ przez zamknięte obwody pościeli i ten / skulony w środku żużel rudę rad / topi na słowa stal alfabet światła pytaniem jak jej byłem symetryczny potem / nie płacz a całą głosu hydraulikę / wypełni zła wibracja zbliżenie na gesty / dwa: prośby by zaspawać i wyłamać drzwi obydwu odtrzasnąłem potem drżał mój ciemny/ dom po wewnętrznej stronie oczu aż / w sam środek nocy w moment kiedy ręka/ trafia na zimną zszywkę wkłuł się sen mądry a więc ostatni o niej: ma mieszkanie / w sobie nareszcie takie że w nim mówi bardzo / ciepło dostrzegam to przez drzwi do trzech czwartych / zapadłe w beton klatki schodowej most bez dna