Korotyński, Wincenty http://www.wolnelektury.pl/lektura/korotynski-czem-chata-bogata-tem-rada W imionniku Kozioł, Paweł Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. Utwór powstał w ramach konkursu "Współpraca w dziedzinie dyplomacji publicznej 2013", realizowanego za pośrednictwem MSZ RP w roku 2013. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o konkursie "Współpraca w dziedzinie dyplomacji publicznej 2013". Publikacja wyraża jedynie poglądy autora i nie może byc utożsamiana z oficjalnym stanowiskiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/korotynski-czem-chata-bogata-tem-rada-w-imionniku http://www.pbi.edu.pl/book_reader.php?p=30419 Wincenty Korotyński, Czema chata bogata, tem rada. Kilka poezyj Wincentego Korotyńskiego, nakł. J. Krasnosielski Księgarz, Wilno 1857. Domena publiczna - Wincenty Korotyński zm. 1891 1962 xml text text 2013-07-17 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1978.jpg Timeless Books, Lin Pernille Photography@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1978 Wincenty Korotyński Czem chata bogata, tem rada W imionnikuimionnik --- odmiana pamiętnika, zeszycik do wpisywania aforyzmów i wierszy okolicznościowych. Zwarzonzwarzyć --- (o przymrozku) doprowadzić do zwiędnięcia rośliny. uczuć na rozkwicieuczuć na rozkwicie --- w momencie rozkwitu uczuć (inwersja).,/ Niesion wiatrem z lubej strony,/ Ciepłym sercem przygarniony,/ Tu poczułem znikłe życie. Och! poznała pierś zakrzepła,/ Jaka władza wszechmogąca/ Wiosennego spojrzeń słońca/ I świętego słówek ciepła. Znów uczucie się zieleni,/ Już zawiązka mu rozkwita;/ Jak na wiosnę kiełek żyta,/ Gdy skosztuje jej promieni. Znów jedwabne tkętkę --- dziś popr. forma 1. os.lp: tkam. nadzieje,/ Światło, ciepło we mnie gości;/ W szczęście swoje i ludzkości/ Dawna wiara promienieje. Błogoż myśli rozmarzonéj/ Wciąż różanych słuchać tonów,/ Czuć uściski milijonów,/ Choćby cierpieć za miliony! Jednym sercem, jednym tchnieniem,/ Jedną myślą --- światów rzesza.../ Na cóż ,,w drogę!" tu się mięsza,/ Jak sycząca nuta z pieniempienie (daw.) --- pieśń.? ,,W drogę! w drogę" na pogrzebie/ Tak zatętni trumny wieko/ Żyję tutaj --- już daleko,/ Ni dla świata, ni dla siebie. Rozstanie,,W drogę!" kraniec dni wesela; ---/ Cóż ci oddam za gościnę?/ Dobro moje tu jedyne:/ Serce, głowa --- marzyciela. Wiatr, LosOch! nie sposób --- marę złotą/ Snuć wiek wieków, jako chce się!../ Wiatr mnie przyniósł --- niechże niesie;/ Gdzie? i po co? --- mniejsza o to!... Wolne ręce nieść w kajdany,/ Mocny Boże! na co? za co?/ Niema rady --- skacz pajacopajaco --- dziś popr. forma W.lp: pajacu.:/ Trzeba chleba i sukmany. Choćbym marnie zginął w tłumie,/ Nie przeklinaj mnie ni doli:/ Wszak rozumiesz mię do woli,/ A przebacza, kto rozumie. Gdy mnie w drogę losy wiodą,/ Daj choć kilka dobrych słówek;/ Niech mi będą wśród wędrówek/ I posiłkiem, i ochłodą. Niech pamięta pierś śpiewacza,/ Niechaj powie przed wszystkiémi:/ Że jest dusza na tej ziemi,/ Co rozumie i przebacza. PamięćGdzie mnie kolwiek los pomieści,/ Będę wzdychał za tą stroną,/ Gdzie mnie sercem przygarniono,/ Gdziem osłodę miał w boleści.