Korotyński, Wincenty http://www.wolnelektury.pl/lektura/korotynski-czem-chata-bogata-tem-rada Przednówek Kozioł, Paweł Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. Utwór powstał w ramach konkursu "Współpraca w dziedzinie dyplomacji publicznej 2013", realizowanego za pośrednictwem MSZ RP w roku 2013. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o konkursie "Współpraca w dziedzinie dyplomacji publicznej 2013". Publikacja wyraża jedynie poglądy autora i nie może byc utożsamiana z oficjalnym stanowiskiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/korotynski-czem-chata-bogata-tem-rada-przednowek http://www.pbi.edu.pl/book_reader.php?p=30419 Wincenty Korotyński, Czema chata bogata, tem rada. Kilka poezyj Wincentego Korotyńskiego, nakł. J. Krasnosielski Księgarz, Wilno 1857. Domena publiczna - Wincenty Korotyński zm. 1891 1962 xml text text 2013-07-17 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2332.jpg 261, außerirdische sind gesund@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2332 Wincenty Korotyński Czem chata bogata, tem rada Przednówekprzednówek --- okres przed pierwszymi po zimie zbiorami, zagrażający chłopom głodem. (dnia 25 marca) Szła bita droga k'wielkiemu grodowik'wielkiemu grodowi --- w stronę wielkiego grodu.,/ Snuli się po niej konni i wozowi,/ I jeden pieszy --- blady cień człowieka./ --- »Wiosno! --- rzekł --- wiosno! kto ciebie nie czeka?/ Komu nie świetlej, nie raźniej na duszy,/ Kiedy twój deszczyk ziemicę poprószy,/ Gdy z ziemi matki paluszki dobywa/ Dziewicza trawka, lub choćby pokrzywa?/ Każdy cię wita, och! duszą radosną.../ A jednak, jednak niegodnaś ty, wiosno!/ Związałaś słonko, że idzie nieskoronieskoro --- powoli.,/ I wszystko drzemie pod lodową korą.../ --- Panie łaskawy! nie trzeba koszyka?/ Nie trzeba!... Zimno aż kości przenika:/ Na chleb przedałem świtęświta --- okrycie wierzchnie. u Chaima,/ I chleba nié ma, i odziewku nié ma/ I biedna żona --- ot, umrze z zgryzoty.../ --- Obdarz biednego, paneczku mój złoty!/ Żona mi chora --- dzieci niebożęta,/ Jak rude myszy... Niech Bóg nie pamięta!.../ Mówili starzy: w święto Zwiastowanie,/ Pliszka, usiadłszy na skrzydło bocianie,/ Przynosi wiosnę z dalekiego nieba.../ Praca, Głód--- Panie! roboty może jakiej trzeba?/ Ja umiem robić z siekierą i piłą;/ Zapłacisz za to choć skorupą zgniłą,/ Bóg ci nagrodzi za ten chleba kawał.../ Bodaj nikt dobry tego nie doznawał!.../ Dziwna! dopóki jest za czym --- przy trudzie/ Człek nie masz czasu i westchnąć jak ludzie,/ Praca za pracą, jak kawki na słotę;/ A teraz, głodny, czy znajdziesz robotę?/ Mój mocny Boże! czemu tak się dzieje?/ Jeden pracuje, aż krwawy pot leje,/ I puchnie głodem --- a drudzy siedzieli,/ Jak ptaszek w gnieździe... nierówno Bóg dzieli.../ --- Już umrzeć chyba; lecz dusza rogata.../ Boże mój Boże, zabierz mnie ze świata./ Wszak ja słyszałem w Twym świętym kościele:/ Że kiedy luda zebrało się wiele,/ W dzikiej pustyni, by Ciebie słuchało,/ Toś cudem rzeszę nakarmił zgłodniałą./ Łaskawy Boże, i dzisiaj Tyś taki:/ Cudem nakarmisz znędzniałe biedaki,/ I mym sierotkom, gdy ojca nie stanie,/ Z jasnego nieba ześlesz zlitowanie./ Może zgrzeszyłem --- i karzesz ich za to;/ Zginę --- otworzysz kleć Twoję bogatą;/ Rozkażesz słonku, by śniegi pożarło,/ By rozegrzało ziemię obumarłą,/ Gdy grom ją wstrząśnie, gdy deszczyk napoi,/ Wyłoni ziółka, zgłodniałych ukoi:/ Oni niewinni! Jeszcze świat ich łudzi,/ Jeszcze kochają i Ciebie, i ludzi.../ Śmierć--- Żebyż to, Boże, nim dusza wyleci,/ Okruchę chleba... nie dla mnie --- dla dzieci.../ Wyleci --- pewno... bo serce już pęka,/ Nogi się chwieją... kościenieje ręka.../ Litośny Boże! nie karz mnie surowo!...«/ KaraI w mętną fosę potoczył się głową,/ I zginął człowiek z wybladłym obliczem,/ I nikt nie widział --- bo wszystkim był niczém./ Któż więc na Sądu straszliwym obrzędzie/ O bratobójstwo obwinionym będzie?