Korotyński, Wincenty http://www.wolnelektury.pl/lektura/korotynski-czem-chata-bogata-tem-rada Dzień pierwszy wiosny Kozioł, Paweł Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. Utwór powstał w ramach konkursu "Współpraca w dziedzinie dyplomacji publicznej 2013", realizowanego za pośrednictwem MSZ RP w roku 2013. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o konkursie "Współpraca w dziedzinie dyplomacji publicznej 2013". Publikacja wyraża jedynie poglądy autora i nie może byc utożsamiana z oficjalnym stanowiskiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/korotynski-czem-chata-bogata-tem-rada-dzien-pierwszy-wiosny http://www.pbi.edu.pl/book_reader.php?p=30419 Wincenty Korotyński, Czema chata bogata, tem rada. Kilka poezyj Wincentego Korotyńskiego, nakł. J. Krasnosielski Księgarz, Wilno 1857. Domena publiczna - Wincenty Korotyński zm. 1891 1962 xml text text 2013-07-17 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2513.jpg rainbow, paparutzi@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2513 Wincenty Korotyński Czem chata bogata, tem rada Dzień pierwszy wiosny WiosnaZawiośniało wiele mało,/ Słonko w górę pnie się,/ Po spadlinie woda płynie,/ Taje śnieg na strzesiena strzesie --- dziś popr. forma Msc.lp: na strzesze.. Z brzaskiem dzionka pieśń skowronka/ Rozwesela ludzi ---/ Och! na gody do swobody/ Bóg przyrodę budzi! Kmieć wesoły, na swe woły/ Jarzmojarzmo --- uprząż do orki. naporządza;/ W każdym łonie ogniem płonie/ Jakaś nowa żądza. SmutekSmutny stoję!... Serce moje,/ Przeczprzecz (daw.) --- dlaczego. nie bijesz głośniéj?/ Czyż się w tobie, jakby w grobie,/ Nigdy nie zawiośni? Wspomnieć miło, co to było/ Onegdajszej wiosny!/ Człek był inny, tak dziecinny,/ Pusty, tak radosny! Tak śpiewaniem, tak kochaniem/ Wszystkie czucia brzmiały,/ Że w ramiona, że do łona/ Tuliłby świat cały! Toż z zapałem wzrok mój słałem/ W siedziby aniołów;/ Dziś się głowa w dłonie chowa,/ Ciężka jakby ołów. Toż piosneczka skowroneczka/ Szczęściem pierś zaludni;/ Dziś szeleści smutne wieści/ Jak w bezwodnej studni. Toż szalony, na przegonyna przegony --- na wyścigi./ Z wiatrami biegałem;/ Dziś się sunę, jakbym trunętruna --- dziś: trumna./ Wiódł z ojcowskiem ciałem. Prawda, zima srogo trzyma/ Aż --- od Listopada;/ Ziemia cała skamieniała,/ Jak trup sina, blada. Lecz... czyż przecie wszystko w świecie/ Mróz tak ścina, suszy,/ Że wyniszcza nawet zgliszcza/ Świętych uczuć duszy? ... ProroctwoCudów dzieło!... Coś mignęło,/ Jakieś ptaszę wieszcze:/ ,,To nie cuda, to ułuda,/ To nie wiosna jeszcze! To nie ona upragniona/ ,,Liczko swe odsłania:/ To przedwieśnieprzedwieśnie --- dziś popr.: przedwiośnie. --- ona wskrześnie/ W sam dzień zmartwychwstania!" Dni pustoty, śnie mój złoty,/ Więc mi powrócicie,/ Gdy w naturze przejdą burze/ Wskrześnie nowe życie? Więc mi wróci dawne czucie,/ Co pogardza znoje,/ Dawna wiara, rzewność stara/ I kochanie moje? I myśl łódka, wesolutka/ Wyrwie się mieliźnie,/ Z objęć burzy się wynurzy/ Falom się wyśliźnie?! Bóg, ŚpiewWolaż Boża! --- u podnoża/ Twego, o Jehowo!/ Smutną moję gęśl nastroję/ Na piosenkę nową. I rozgłośnie młodej wiośnie/ Piosnka ma wybuja,/ Z ludźmi społyspoły (daw.) --- wspólnie. i z anioły,/ Pod takt: Alleluja!