Korotyński, Wincenty http://www.wolnelektury.pl/lektura/korotynski-czem-chata-bogata-tem-rada Dwie miłości Kozioł, Paweł Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl).Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. Utwór powstał w ramach konkursu "Współpraca w dziedzinie dyplomacji publicznej 2013", realizowanego za pośrednictwem MSZ RP w roku 2013. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o konkursie "Współpraca w dziedzinie dyplomacji publicznej 2013". Publikacja wyraża jedynie poglądy autora i nie może byc utożsamiana z oficjalnym stanowiskiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/korotynski-czem-chata-bogata-tem-rada-dwie-milosci http://www.pbi.edu.pl/book_reader.php?p=30419 Wincenty Korotyński, Czema chata bogata, tem rada. Kilka poezyj Wincentego Korotyńskiego, nakł. J. Krasnosielski Księgarz, Wilno 1857. Domena publiczna - Wincenty Korotyński zm. 1891 1962 xml text text 2013-07-17 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2499.jpg Storm King Art Center, Melodie Mesiano@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2499 Wincenty Korotyński Czem chata bogata, tem rada Dwie miłości Nad strumykiem kalina przegląda się w wodzie;/ We wsi dziewczę urodne, że aż duszę bodzie. U kaliny zieloność i kwiecie, i rosa;/ U dziewicy i młodość, i w oczach niebiosa. MiłośćSłowik znalazł kalinę i do niej przylata;/ Młodzian spotkał dziewicę --- i zapomniał świata. Jeden śpiewa kalinie caluteńkie noce;/ Drugi sercem połyka, co dziewa szczebioce. Kalina radarada (daw.) --- chętnie. słucha słowika do rana;/ Dziewa kocha młodzieńca, nawzajem kochana. Słowik w rosy kropelce widzi siebie żywo;/ Młodzian w oku dziewicy swą dolę życzliwą. Jeden głosek odświeża, latając na parów;/ Drugi siły nabiera do świętych zamiarów... Przyszła burza, z kaliny otrzęsła się rosa;/ Mgła ziemska w oczach dziewy zaćmiła niebiosa. W wieczór słowik przyleciał --- i nie znalazł siebie!/ Młodzian spojrzał na dziewę --- nie poczuł się w niebie! Pieśń słowika zamarła, poleciał za morze;/ Młodzian z piersią rozbitą poszedł na bezdroże. PamięćŻyje dawna kalina i śpiewaka nęci;/ Żyje dawna dziewica w krainie pamięci. Słowik niechcąc --- co wiosnę na parów przylata;/ Młodzian niechcąc --- dla dziewy zapomina świata.