Korotyński, Wincenty http://www.wolnelektury.pl/lektura/korotynski-czem-chata-bogata-tem-rada Do swojej świty Kozioł, Paweł Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. Utwór powstał w ramach konkursu "Współpraca w dziedzinie dyplomacji publicznej 2013", realizowanego za pośrednictwem MSZ RP w roku 2013. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o konkursie "Współpraca w dziedzinie dyplomacji publicznej 2013". Publikacja wyraża jedynie poglądy autora i nie może byc utożsamiana z oficjalnym stanowiskiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/korotynski-czem-chata-bogata-tem-rada-do-swojej-swity http://www.pbi.edu.pl/book_reader.php?p=30419 Wincenty Korotyński, Czema chata bogata, tem rada. Kilka poezyj Wincentego Korotyńskiego, nakł. J. Krasnosielski Księgarz, Wilno 1857. Domena publiczna - Wincenty Korotyński zm. 1891 1962 xml text text 2013-07-17 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2498.jpg Tablas de Daimiel, albertopveiga@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2498 Wincenty Korotyński Czem chata bogata, tem rada Do swojej świty Świtoświta --- tu: odzienie wierzchnie. moja z samodziałusamodział --- gruba tkanina wełniana lub lniana.!/ Dzień po dzionku nam ucieka,/ Starość zbliża się pomału/ Do odzieży, do człowieka./ I my gości na spotkanie/ Bez wytchnienia śpieszym wierni,/ Nim zasypią mnie w kurhaniekurhan --- grób usypany z ziemi.,/ Nim cię dadzą do papierni.../ Któż nas wspomni? Kto opiejeopiać (daw.) --- wyśpiewać./ Bratnim sercom nasze dzieje? Gdybym umiał żyć dla chwili,/ Szedłbym w służbę między pany:/ Tam by guzy ci przyszli/ Z Porajami lub PomianyZ Porajami lub Pomiany --- mowa o herbach.;/ A gdy zdrowie się styrałostyrać --- zużyć./ Do ostatniej odrobinki,/ Ty byś miała skrzynię białą,/ Ja łaskawy chleb --- docinki;/ I po śmierci w panów dworze/ Pamiętano by nas może. Miłość, Pieniądz, ModaGdyby przyszło mi do głowy/ Żebrzeć uczuć jak jałmużny,/ Dałbym krój ci żurnalowy ---/ Znęcić oczy nieostróżnej;/ I rozkosze bym polubił/ U kościelnych nawet kratek/ Ładny posag bym zaślubił,/ Ładną żonę na przydatek;/ Ta po zgonie --- rok bez mała/ Nas by pewnie wspominała. SławaGdyby sława mnie nęciła,/ Świat stratowałbym kopyty,/ I jak Cezar lub Attyla/ Był wielkością upowity;/ Potem drzemał syty chwały,/ Piasek oczy nim zasypie;/ O mych cnotach znać by dały/ Płatne trenytren --- utwór żałobny. na mej stypie;/ A dla cześcidla cześci --- dziś: z powodu czci. --- ciebie pono/ Do muzeum by złożono. Darmo! darmo!.. nie dla ciebie,/ Szara świto, krój bezcześci;/ Myśl o blasku i o niebie/ W jednej głowie się nie zmieści./ Idźmy drogą swą powoli,/ Nie zbaczając w trop zawiły,/ Wierni pieśni, wierni doli,/ Wierni ludziom do mogiły;/ A gdy skończym --- braciabracia --- dziś popr. forma M.lp: brać. z sioła/ Choć na DziadyDziady --- ludowy obrzęd żałobny. nas przywoła.