Korotyński, Wincenty http://www.wolnelektury.pl/lektura/korotynski-czem-chata-bogata-tem-rada Daj pokój Kozioł, Paweł Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. Utwór powstał w ramach konkursu "Współpraca w dziedzinie dyplomacji publicznej 2013", realizowanego za pośrednictwem MSZ RP w roku 2013. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o konkursie "Współpraca w dziedzinie dyplomacji publicznej 2013". Publikacja wyraża jedynie poglądy autora i nie może byc utożsamiana z oficjalnym stanowiskiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/korotynski-czem-chata-bogata-tem-rada-daj-pokoj http://www.pbi.edu.pl/book_reader.php?p=30419 Wincenty Korotyński, Czema chata bogata, tem rada. Kilka poezyj Wincentego Korotyńskiego, nakł. J. Krasnosielski Księgarz, Wilno 1857. Domena publiczna - Wincenty Korotyński zm. 1891 1962 xml text text 2013-07-17 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2497.jpg Dansa, Queralt jqmj@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2497 Wincenty Korotyński Czem chata bogata, tem rada Daj pokój Miłość niespełnionaDaj pokój mi, dziewczę! Daj pokój, wietrznico!/ Minęła ta chwila, minęła mi złota,/ Gdy żyło się duszą za świata granicą,/ A kochać, a walczyć aż brała ochota./ O! wtenczas niewiasta, co wzroczkiem ośmiela,/ A sercem przyciąga, a krasą się wdzięczy,/ Miłości, piękności wiernego czciciela/ Wodziła przy sobie na nitce pajęczéj./ I korny niewolnik całował swe pęta:/ Bo one mu były skrzydłami ptasiémi,/ Tam lecieć, gdzie droga do raju wytknięta;/ Spróbował, podleciał --- i został na ziemi./ Choć ciebie pokochać tak byłoby błogo,/ Strach sercu o nowe się rozbić zawody!/ Młodość, StarośćDaj pokój mi, proszę: jam dla cię, niebogo,/ Na miłość za stary, na przyjaźń za młody. Daj pokój mi, dziewczę! daj pokój, wietrznico!/ Coś jeszcze niemiło dla serca młodziana/ Zawierać rozumne przyjaźni z dziewicą,/ Co lśnią się, lecz zimne, jak stal szlifowana./ Miłość, PrzyjaźńSłyszałem ja dużo od rzeszy uczonej,/ Że przyjaźń jest lepsza niż miłość młodzieńcza:/ Bo ona grunt rzeczy, jak Złoty CzerwonyZłoty Czerwony (daw.) --- określenie złotej monety obiegowej.,/ A miłość --- to tęcza, nic więcej jak tęcza. / Lecz daruj, że jeszcze nazywam to baśnią,/ I w wianek grochowy miłości nie zdobię:/ Bo kiedy się w sercu o miedzę powaśnią,/ Kto wygra? Nietrudno domyśleć się tobie./ Choć zostać ci druhem tak byłoby błogo,/ Strach sercu, że z ciasnej wyskoczę zagrody!/ Daj pokój mi, proszę: jam dla cię, niebogo,/ Na miłość za stary, na przyjaźń za młody.