Korab-Brzozowski, Wincenty Powinowactwo cieni i kwiatów o zmierzchu Korab-Brzozowski, Stanisław Kowalska, Dorota Kowska, Karolina Rawska, Aneta Choromańska, Paulina Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/korab-brzozowski-wincenty-powinowactwo-cieni-i-kwiatow Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947 Domena publiczna - Wincenty Brzozowski zm. 1941 2012 xml text text 2013-01-15 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2460.jpg Ophelia III, phill.lister@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2460 DCA 1DTP 3MN Zmodernizowano: - pisownię joty: akacyowe > akacjowe; - fleksję: poezyj --> poezji (w przypisie). Zachowano: - pisownię wielką literą: "Kwiaty", "Kwieciarka", "Cień", a także nazwy kwiatów, ze względu na wydźwięk emocjonalny. Wincenty Korab-Brzozowski Powinowactwo cieni i kwiatów o zmierzchuPowinowactwo cieni i kwiatów o zmierzchu --- wiersz ten, zamieszczony w ,,Życiu", odbiegający nastrojową ulotnością skojarzeń od ówczesnych kanonów poezji, wywołał trudne dziś do pojęcia oburzenie krytyki i długi czas zapełniał łamy dzienników, podobnie jak kilka lat wcześniej Cieplarnie Maeterlincka. Oryginał wiersza znajduje się w zbiorze poezji Wincentego Brzozowskiego Dusza mówiąca. Przekład z Vincent de Korab (Wincentego Brzozowskiego) Melancholia, WspomnieniaO, korowody umarłych Cieni/ Wśród wirowań eterów przestrzeni,/ O, płynące kaskady/ Pod zamyślonych iwiwa --- tu w oryginale fr. if: cis (drzewo) [iwa --- gatunek wierzby. Red. WL]. czarne arkady! O, bez skrzypcowych łkań/ Tańce gwiazd pod oponą niebiosów,/ O, pląsy, pełne migotań i drgań/ Świetlakówświetlak --- świetlik, robaczek świętojański. wśród kwiecia zapomnień i wrzosów! Kwiaty, KobietaLubisz Kameliekamelia --- kwiat o białych, różowych lub krwistoczerwonych płatkach, symbol m.in. wiecznej miłości.,/ --- OfelioOfelia --- bohaterka Hamleta Williama Szekspira, nieszczęśliwie zakochana w Hamlecie, popada w obłęd i tonie w rzece. W malarstwie wielokrotnie przedstawiana z naręczem kwiatów. Kobieta bardzo krucha, delikatna, słaba psychicznie.?/ Akacjoweakacjowe puchy --- tu: kwiaty o barwie białej, różowej, niekiedy żółtej, kwitnące na drzewie robinii akacjowej, zwanej potocznie akacją; symbol m.in. miłości platonicznej. puchy,/ Czekające na wiatrów podmuchy,/ --- LenoroLenora a. Leonora --- imię m.in. dziewczyny porzuconej przez bohatera Cierpień Młodego Wertera.?/ Na szkarłatach królewskich Lilielilia --- delikatny biały kwiat o mocnym zapachu, symbol m.in. czystych intencji, niewinności.,/ --- AlixAlix --- w oryginale fr.: Alice, tj. Alicja.?/ Tuberozytuberoza --- kwiat o białych lub jasnoróżowych płatkach, o charakterystycznym mocnym, upojnym, słodkim zapachu., co czarem odurzeń tchną,/ --- Ninon ?Lubisz Kamelie, Ofelio? (...) co czarem odurzeń tchną, Ninon? --- Istnieją dwie wersje polskie tego wiersza, różniące się właśnie w treści tej strofy, głównie w doborze kobiecych imion. Francuski oryginał wygląda następująco: Aimez-vous les camélias,/ Ophélia?/ Julia?/ Aimez-vous les acacias/ Languissant au vent sonore,/ Porcia?/ Léonore?/ La tubéreuse au long abandon,/ Ninon?/ Sur la pourpre royale, le lys,/ Alice? Drugi, obecnie bardziej popularny przekład tego utworu, także autorstwa Stanisława Korab-Brzozowskiego: Lubicie kamelie,/ Ofelie?/ Akacjowe puchy/ Czekające na wiatrów podmuchy,/ Izydoro,/ Lenoro?/ Na szkarłatach królewskich lilie,/ Emilie?/ Tuberozy, co czarem odurzeń tchną,/ Ninon? O, korowody umarłych Cieni/ --- Ofelia, Lenora, Alix, Ninon ---/ Wśród wirowań eterów przestrzeni,/ O, płynące kaskady/ Pod zamyślonych iw czarne arkady! Przemijanie, ŚmierćKsiężyca łódź pomyka w dal,/ Unosząc Kwieciarkę w zaświaty ---/ Mróz warzy Kwiaty,/ --- Kamelie, akacje, lilie, tuberozy ---/ Najdroższych Kwiatów jakżeż jej żal! O, bez skrzypcowych łkań/ Tańce gwiazd pod oponą niebiosów,/ O, pląsy, pełne migotań i drgań/ Świetlaków wśród kwiecia zapomnień i wrzosów!