Kopyt, Szczepan mantra wartości dodatkowej względnej i bezwzględnej Kozioł, Paweł Choromańska, Paulina Kopeć, Aleksandra Szejko, Jan Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kopyt-sale-sale-sale-mantra-wartosci-dodatkowej-wzglednej-i-bezwzglednej Szczepan Kopyt, Sale sale sale, Wydawnictwo Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu, Poznań 2009. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-11 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5763.jpg souls, OiMax@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5763 Szczepan Kopyt sale sale sale mantra wartości dodatkowej względnej i bezwzględnej po pierwsze nie jesteśmy ale jestem/ po drugie jeśli już liczę liczę w sobie/ po trzecie o ile określam siebie określam o tych którzy wokół/ tych którzy wokół widzę bo wymazałem jesteśmy/ modele dynamiczne to jeden z rodzajów mówienia w innym z ich rodzajów jestem przebiegającą jaszczurką/ kadrem z filmu o powojennej grecji/ jestem młodym chłopcem który w waszych oczach/ nigdy nie dorośnie to co istnieje jest obiadem/ który chłopiec chce zjeść bo jest głodny/ bo pływał cały dzień bez żadnych symboli/ to co istnieje jest głodem którego echo słyszy chłopiec/ obraz jest czarno-biały obraz jest idyllą/ dlatego nie istnieje po pierwsze o ile jestem o tyle nie łudzę się co do słów/ o ile się nie łudzę o tyle szukam innych wrażeń/ ci którzy słuchają opowieści tracą swój bezcenny czas/ czas jako fenomen pojawia się wraz ze stratą horyzonty upojenia to zakładnicy ego/ które można wyzwolić o ile zabije się ego po pierwsze jeśli słowa są zapomnianą umową/ co opiewała na wartość która miała wartość/ jest ona już nieważna/ praca nie była opłacona po pierwsze jeśli ciało jest spektrum/ i jest to ciało sprzedane/ jest ono już wolne/ jest wolne jak kamień/ narośla narracji i wyobraźni/ mogą być odgrywane/ mogą być odgrywane nurt który nie wciąga/ czas który nie płynie/ pustka która nie chłodzi/ uśmiech skurcz pewnych mięśni o ile wkładam w to serce i słowo mówię do was/ o ile widać w tym sens może być moim końcem koniec nie jest milczeniem jest mową która nie walczy/ mowa która nie walczy otacza nas i osacza/ o ile wkładam w to serce mowa która nie walczy/ jest moim wewnętrznym milczeniem i wtedy wierzę w was odbiorniki i wzmacniacze są perspektywą władzy/ wiara w ludzkość nie jest negacją masy/ lecz utożsamieniem się z nią/ władza to język umowy umowa to język władzy/ błędnym jest każde koło które uwierzy w wartość/ inną niż bezpośrednia relacja jej nie dotyczy już język po pierwsze język okala bezpośrednią relację/ po drugie język myli się co do niej/ po trzecie język kłamie w bezpośredniej relacji/ ideologia codzienności błazenada i ciarki gdzie jest śmiech który nie kazał sobie płacić za powstanie/ gdzie są normy owe mityczne co do których zgadzaliśmy się/ gdzie jest radość towarzysząca dyskursowi poznania/ gdzie przyjemność opiewana kunsztownym językiem kiedy przestajemy mówić i powoływać język/ budzą się tylko widma świata wyobrażeń/ ideologia nie jest kolejnym betonowym żargonem/ jest w skojarzeniach decyzjach ekonomii władzy rzecz w tym że nie można wyznaczyć wspólnej perspektywy/ dla po pierwsze po siódme i po czterdzieste czwarte chęć zobaczenia prawej strony równania/ jest znów kolejną umową którą to my chcemy zawrzeć więc świat porusza się w przestrzeni czego/ ktokolwiek nada mu dryl o nim tylko wiemy/ że kieruje nim gorycz gorycz zejścia ze sceny/ języka władzy seksu każdego rozwiązania/ wiersz sponsoruje ironia wymuszony uśmiech w innym z rodzajów języka jestem buddyjskim mnichem/ i odrzucam to wszystko i nikt nie może mnie sprawdzić w innym z rodzajów świata powtarzam ten wiersz jak mantrę/ po pierwsze bo mogę się mylić po drugie ponieważ chcę