Konopnicka, Maria 2015-08-07 1981 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, a korektę ze źródłem wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Ołtusek, Paulina Kopeć, Aleksandra Szejko, Jan xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/w-panstwo/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Maria Konopnicka zm. 1910 Maria Konopnicka, Poezje dla dzieci do lat siedmiu, część I, Wydawnictwo M. Arcta, Warszawa 1922. http://pl.wikisource.org/wiki/W_Pa%C5%84stwo Wiersz Pozytywizm Liryka 0.3 „W Państwo” text http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4757.jpg Day 54 - Cups, Iain Watson@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4757 Maria Konopnicka ,,W Państwo" Pan Piotr ma już latek parę, / Panna Kocia ze trzy cości. / Gospodarstwo wcale stare! / Wybiera się dzisiaj w gości... Najpierw buty po kolana. / Jakżeż ciężkie! Miły Boże! / Lecz co robić? Rzecz to znana: / Pan bez butów być nie może. Albośmy to jacy tacy? / Poznaj pana po cholewie! / Całe szczęście, że Ignacy/ Śpi w kredensie i nic nie wie. Dźwiga Piotruś, aż się poci,/ Lecz nie puści butów za nic./ Dama będzie z panny Koci,/ A on będzie Szambelanic. W starej książce u Babusi/ Widział śliczną parę taką./ Ale prawda! Jeszcze musi/ Tabakierkę mieć z tabaką. Panna Kocia naprzód rusza,/ Na ramieniu laska dziadzi./ Od wielkiego kapelusza/ Brzeg kosmaty rączką gładzi. Panna Kocia zamyślona,/ To podejdzie, to przystanie:/ Musi jako dobra żona/ O mężowskie dbać ubranie. Pannie Koci nie nowina/ Przebierać się co godzina:/ Lecz z Piotrusiem kłopot tęgi.../ Oj mężczyźni, niedołęgi! Wnet pan Piotr kapotę kładzie, / Naśladując wiernie Dziadzię. / Na guziki ją zapina, / Fontaź na wiatr, w ręku trzcina... Już z powagą wielką kroczy, / A że surdut go opada, / Że kapelusz wlazł na oczy, / No, to tam już trudna rada! Panna Kocia z nim pod rękę, / W szalu babci i z umbrelką, / Trochę krótką ma sukienkę, / Lecz i tak jest damą wielką. Dokąd idą? Nikt nie zgadnie: / Do Babusi, czy do Dziadzi... / Ale, że jest bardzo ładnie, / Gdy się Państwo tak prowadzi! /