Konopnicka, Maria Tekst do mszy śpiewanej Kowalska, Dorota Nawrocki, Bartłomiej Choromańska, Paulina Nawrocki, Bartłomiej Fundacja Nowoczesna Polska Pozytywizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/konopnicka-tekst-do-mszy-spiewanej Maria Konopnicka, Poezye. Wydanie zupełne i krytyczne, tom VII, oprac. Jan Czubek, nakł. Gebethner i Wolff, Warszawa-Kraków 1916. Domena publiczna - Konopnicka Maria zm. 1910 2012 xml text text 2013-01-15 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2502.jpg Church of the Transfiguration, ishaip@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2502 DCC 1DTP 3MP Uwspółcześniono - pisownię joty: Syon --- Syjon; objata --- obiata; miljony --- miliony; - fleksję --- końcówki form przymiotnikowych w narzędniku r.n.: gwiaździstem --- gwiaździstym. Maria Konopnicka Tekst do mszy śpiewanejTekst do mszy śpiewanej --- utwór Marii Konopnickiej jest poetycką wersją mszy świętej. Kolejne strofy odpowiadają fragmentom liturgii Kościoła katolickiego. Introitintroit (z łac.) --- pieśń rozpoczynająca mszę. Do Boga mego, jak do żywej wody,/ Spragniony biegnę w czas błogiej pogody,/ Do Boga mego i do Zbawiciela,/ Co młodość moją duchem uwesela. Do Boga mego, do Jego ołtarzy,/ Jak gołębica, dusza się ma waży./ Od rzesz nieświętych jedyna mi droga/ Do mego Boga! Kyriekyrie (z gr.) --- akt pokuty. PokutaKyrie elejsonkyrie elejson (z gr. Κύριε, ἐλέησον) --- Panie, zmiłuj się. --- zmiłuj się, o Panie!/ Chryste elejson --- winy nasze zmaż!/ Wejrzyj na ludu Twego pokajanie,/ Pokaż mu dawne swoje zmiłowanie,/ Ojcowską ku nam racz obrócić twarz.../ Kyrie elejson --- winy nasze zmaż!/ Gloriagloria (łac.) --- chwała; tu skrót od Gloria in excelsis Deo: chwała na wysokości Bogu. Niech śpiewa SyjonSyjon (z hebr.) --- metaforyczne określenie narodu wybranego, Kościoła; pochodzi od geograficznej nazwy jednego ze wzgórz w Jerozolimie, miejsca, w którym przechowywana była Arka Przymierza.! Niech brzmi ziemia cała/ Odgłosem hymnów i radosnych lir!/ O, chwała, Bogu na niebiosach chwała!/ A zbożnym ludom pokój tu i mir! O, wstań, Łazarzu, z swojego barłogu,/ Wznieś w górę czoło, zrzuć śmiertelny kir!/ O, chwała, chwała na niebiosach Bogu!/ A zbożnym ludom pokój tu i mir! Gradualegraduale (łac.) --- pieśń poprzedzająca śpiew ,,Alleluja!". Na padół smutków i boleści/ Swe żywe Słowo zesłał Pan,/ I zstąpił zwiastun dobrej wieści/ I zakonzakon (tu daw.) --- prawo, kanon zasad. został ludom dan!/ O Chryste! Niechaj zdrój żywota/ Ze słowa Twego spłynie nam!/ A kiedy burza się rozmiota,/ Wśród dzieci Twoje zestąp sam! Credocredo (łac.) --- wyznanie wiary. W mądrość przedwieczną, która światy tworzy,/ Słońca zapala, sieje blaski zorzy,/ Morza napełnia i gwiazd drogi strzeże,/ W Boga i w Ojca wszechistnienia wierzę! W miłość najwyższą, co wzgardziła niebem,/ Z ludźmi się dzieląc gorzkim życia chlebem,/ W miłość, co krew swą dała nam w ofierze,/ W zbawcę ludzkości, w krzyż Chrystusa --- wierzę! WiaraW serc czystych Twórcę i Pocieszyciela,/ W światło, co wieki i ludy obdziela,/ W bóstwa z człowiekiem wieczyste przymierze,/ W Ducha Świętego, w Trójcę Świętą --- wierzę! Wiarą tą znaczę pierś i czoło moje,/ O, spraw to, Panie, niech przy niej dostoję,/ Ukarz, gdy lud Twój zasłuży na karę!/ Lecz nam pozostaw ojców naszych wiarę! Offertoriumoffertorium (łac.) --- ofiarowanie. OfiaraOfiarę czystą i dar nieskalany/ Niesiemyćniesiemyć (daw.) --- dziś: niesiemy Tobie., Panie, na zgładzenie win./ Gdy gromem błyśnie Ojciec rozgniewany,/ Niech męką swoją przebłaga Go Syn. Miłości oto najwyższej obiataobiata (daw., z łac.) --- ofiara.,/ Wszechmocy Bożej moc tajna i cud./ Zdrój żywej wody obmywa grzech świata/ I chleb anielski nakarmianakarmiać --- dziś popr.: karmić. Twój lud! O, przyjmij, Panie, ten kielich zbawienia,/ Bo nadszedł błogi litości Twej czas./ I białą hostią Twego przebaczenia/ I wszechmiłości obdziel wszystkich nas! Sanctussanctus (łac.) --- święty. W istności swojej dla nas niepojęty,/ Co słońc miliony masz u swoich nóg,/ O, święty, trzykroć święty, święty, święty/ Pan nasz i Bóg! Serafówseraf, częściej serafin --- istota biblijna o trzech parach skrzydeł, najwyższa w hierarchii aniołów. chóry, jak łan zboża zgięty,/ Gwiaździstym czołem biją w niebios próg./ O, święty, trzykroć święty, święty, święty/ Pan nasz i Bóg! Benedictusbenedictus (łac.) --- błogosławiony. O podniesiony na krzyżu, o Chryste,/ Wyciągnij ku nam przebite ramiona!/ Gdy duch w ciemnościach omdlewa i kona,/ Ty nad nim rozpal swe światło wieczyste! O podniesiony na krzyżu, o Panie!/ Z otchłani wieków wołamy ku Tobie./ Ty zbaw swe wierne, a nawiedź jezbaw swe wierne, a nawiedź je --- dziś popr. forma: zbaw swych wiernych, nawiedź ich (tu archaiczna forma, nawiązująca do języka starych przekładów Biblii, np. Jakuba Wujka). w grobie/ I ducha ożyw i daj zmartwychwstanie! Agnusangus (łac.) --- baranek; tu: Baranek boży. O Zbawicielu, o Baranku boży,/ Coś wziął na siebie Ojca swego gniew,/ Kiedy nas pomsta wszechmocna zatrwoży,/ Gdy Pan prawicę ciężką swą położy,/ Bądź nam miłościw, o Baranku boży,/ Coś za nas oddał ciało Swe i krew! Benedictiobenedictio (łac.) --- błogosławieństwo. ModlitwaNa życie walki i na skon,/ Na pracę ducha i na trud,/ Na posiew dobra i na plon/ Błogosław, Panie, wierny lud!/ Bądź w sercach naszych, w myślach bądź,/ Błogosław każdej chaty próg,/ Jednością wzmacniaj, zgodą rządź,/ Boś Ty nasz Ojciec, Ty nasz Bóg!...