Konopnicka, Maria 2015-08-04 1981 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, a korektę ze źródłem wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Kopeć, Aleksandra Ołtusek, Paulina Szejko, Jan xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/pan-franciszek/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Maria Konopnicka zm. 1910 Maria Konopnicka, Poezje dla dzieci do lat 10, część II, Wydawnictwo M. Arcta, Warszawa 1922. http://pl.wikisource.org/wiki/Pan_Franciszek Wiersz Pozytywizm Liryka 0.3 Pan Franciszek text http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4767.jpg Brothers, Manel Torralba@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4767 Maria Konopnicka Pan Franciszek Nic milszego, powiem szczerze, / Jak widok pana Franciszka, / Kiedy się do książki bierze, / Aby uczyć z niej braciszka. Pan Franciszek --- to nie Franio! / Franio... także mi osoba! / Co to musi chodzić z nianią, / Tam, gdzie niani się podoba! Pan Franciszek rok dziewiąty/ Zaczął jakoś w same żniwa; / W szkole, w ławce siedzi piąty, / I powagi tam zażywa. Pan Franciszek nie tak dawno/ Był ot sobie! to ni owo! / Nawet powiem rzecz zabawną, / Nie dorastał stołu głową! Aż w tym roku --- co za zmiana! / Nie uwierzyłby nikt zgoła, / Wyrósł raptem aż na pana, / I jest wyższy, gdzie! od stoła! Zaraz nabrał innej miny: / Ręce czyste, kurtek nie drze, / A przygładza tak czupryny, / Jak profesor na katedrze. II Dawniej... różnie to tam było: / Ojciec go woła do gości, / A tu ciągnij z kąta siłą, / Myj, przebieraj jegomości!... A przy stole! Mój Ty Boże! / Toć i wspomnieć dziś niemiło, / Sam Antoni tylko może/ Opowiedzieć, jak to było. / Teraz kiedy szastnie nogą, / W prawo, w lewo się ukłoni, / To napatrzeć się nie mogą/ Stara niania i Antoni. A czy wiecie, skąd te zmiany, / Skąd tak grzeczny pan Franciszek? / Oto podrósł Jaś kochany, / Jaś najmilszy, Jaś braciszek. Dla braciszka to przykładu/ Tak się panicz ślicznie sprawia, / Taki czysty do obiadu, / Tak przystojnie się zabawia. Dla nauki to braciszka/ Tak do książki rad się bierze. / --- Ja szanuję --- powiem szczerze, / Za ten takt pana Franciszka!