Konopnicka, Maria Miraże Dug, Katarzyna Langot, Marika Langot, Marika Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Pozytywizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/konopnicka-miraze http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=9926&from=editionindex&dirids=4 Maria Konopnicka, Poezye. T. 7, oprac. Jan Czubek, wyd. zupełne, krytyczne, Gebethner i Wolff, Warszawa-Kraków 1915. Domena publiczna - Maria Konopnicka zm. 1910 1980 xml text text 2013-05-06 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/15749524709_8036c957b9_k.jpg Morning light, Susanne Nilsson, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4032 DCA 1DTP Maria Konopnicka Miraże Uwspółcześnienia zmodernizowano końcówkę fleksyjną wyrazu w narzędniku l. mn.: któremi -którymi Życie jako wędrówka, LosKiedy mi los posagiem w świat/ Dawał swe dary:/ Młodości wdzięk, urody czar,/ Dostatek mienia,/ Słyszałam głos: «Błogosław ty/ Szczodre ofiary,/ Którymi Bóg poranny świt/ Twój opromienia. Bo oto --- Przysięga, Przyjaźń, Przemijaniedłoń przyjazną ci/ Podaję tobie/ I bratni duch za tobą w ślad/ Pójdzie przez życie ---/ I otrze łzy, ukoi żal,/ Kiedy w żałobie,/ Straciwszy skarb w podróży tej,/ Zapłaczesz skrycie». Ufałam ja --- i słów tych dźwięk/ Pieścił me uszy;/ I przyjaźń mi siostrzanych lic/ Nigdy nie kryła./ W pomyślnych dniach rozkoszy sny,/ Uśmiechy duszy,/ I myśli skarb --- i szczęścia cud/ Jam z nią dzieliła. Aż w drodze mej zgubiłam klucz/ Od tego wiana.../ Płakałam --- lecz pociechy zdrój/ Z przyjaźni płynie,/ Rozczarowanie, RozstanieWyciągam dłoń: O, pomóż mi,/ Siostro kochana!/ Lecz ona mnie nie znała już/ W czarnej godzinie.