Konopnicka, Maria 2015-08-03 1981 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, a korektę ze źródłem wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Kopeć, Aleksandra Ołtusek, Paulina Szejko, Jan xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/jaskolka-jaskoleczka-do-nas-wraca/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Maria Konopnicka zm. 1910 Maria Konopnicka, Poezje dla dzieci do lat 10, część II, Wydawnictwo M. Arcta, Warszawa 1922. http://pl.wikisource.org/wiki/Jask%C3%B3%C5%82ka_%28Jask%C3%B3%C5%82eczka_do_nas_wraca...%29 Wiersz Pozytywizm Liryka 0.3 Jaskółka (Jaskółeczka do nas wraca...) text http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4702.jpg Fluffy Barn Swallow, Kurt Bauschardt@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4702 Maria Konopnicka Jaskółka (Jaskółeczka do nas wraca...) Jaskółeczka do nas wraca/ Z oddalonej drogi. / Śpiewem wita wioskę miłą, / Miłej chaty progi. Przez trzy morza, przez trzy góry/ Światem przeleciała, / Przecież drogie gniazdko swoje/ Odrazu poznała. Jakże poznać go nie miała, / Nie trafić do niego, / Kiedy je tu serca nasze/ Całą zimę strzegą? Jakże poznać go nie miała, / Nie śpieszyć z powrotem, / Kiedy je tu słonko nasze/ Malowało złotem? Słonko złotem malowało, / A jutrzenka różą, / A te snopy strzechy naszej/ Chroniły przed burzą... Jaskółeczko, drogie ptaszę, / Bądź nam powitana! / Budź-że ze snu wioskę naszą/ Piosenką od rana. A ty kotku, ty psotniku, / Nie czyń-że jej szkody, / Niech swobodna z pieśnią buja/ Nad pola, nad wody! Jaskółeczka do nas leci/ Z wesołą nowiną, / Już niedługo śliczne kwiaty/ Z pąków się rozwiną. Już niedługo brzoza biała/ Gałązki rozchwieje, / A ten czarny, pusty ugor/ Zbożem zarunieje. Jaskółeczka w niebo leci/ Wysoko, daleko, / Wie zawczasu, kiedy rzeki/ Do morza pocieką. Wie zawczasu, kiedy strumyk/ Brzegi swe zakwieci, / Wypatruje złotą zorzę, / Czy w okienko świeci. Jaskółeczka promień słońca/ Na skrzydełku nosi, / O tę rosę, o tę jasną, / Srebrnej chmurki prosi. Srebrna chmurko, złota chmurko, / Rozpłyń-że się w rosę, / Posyp dziatkom perły swoje/ Pod te nóżki bose. Posyp-że im perły swoje/ Na te jasne głowy, / Niechaj rosną, jako kwiaty/ Wśród naszej dąbrowy! /