Konopnicka, Maria 2015-07-31 1981 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, a korektę ze źródłem wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Kopeć, Aleksandra Ołtusek, Paulina xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/gosposia/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Maria Konopnicka zm. 1910 Maria Konopnicka, Poezje dla dzieci do lat 10, część II, Wydawnictwo M. Arcta, Warszawa 1922. http://pl.wikisource.org/wiki/Gosposia Wiersz Pozytywizm Liryka 0.3 Gosposia text http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4617.jpg forgotten dishes, Martin Lopatka@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4617 Maria Konopnicka Gosposia Ach, Stasieńku mój złoty, / Co też ja mam roboty! / Czy uwierzysz, kochanie, / Że mi czasu nie stanie? Ledwie oczy otworzę, / Słucham --- świergot na dworze, / A na okno mi spada/ Głodnych wróbli gromada. Ani, ani się ruszyć: / Zaraz bułkę im kruszyć, / Zaraz godzić ich swary. / Taki naród ten szary! Wyjdę, wyjrzę --- przed domem/ Stoi z gardłem łakomem/ Żóraw, ślepy nieboże, / Już nic widzieć nie może. Żóruś, Żóruś, biedaku! --- / Masz tu grochu w przetaku, / Masz tu wody miseczkę, / Podjedz sobie troszeczkę! Żóraw głos mój rozumie, / I dziękuje, jak umie: --- / Krruu!... Krruu!... krzyczy, co znaczy: / --- Niech mi panna przebaczy! Ledwie odszedł, w te pędy/ Leci kokosz z swej grzędy, / I prowadzi kurczęta, / Gdacząc, jakby najęta. Kokosz lśniąca i czarna, / Wiem ja dobrze, chce ziarna, / A dla dzieci chce prosa, / Oczkiem strzela zukosa... Ha! Niełatwo to będzie: / Trza do Pawła w orędzie, / Kiedy poślad odmierza/ Dla szafarki z śpichlerza... Mój Pawełku! Mój stary! / Dajże prosa z pół miary, / To nasypię dla kurki, / Co ma żółte pazurki!... Stary Paweł marudzi: / --- Ej, panienka bo nudzi! / I nie warta ta czarna, / Co już zjadła nam ziarna! Niby gderze i stęka: / --- Ej, jak nudzi panienka! --- / Niby siwy wąs szczypie, / Ale prosa nasypie! Zbędę jednej hołoty, / A tu insze kłopoty! / Jabłka lecą z jabłoni: / Hej! kto pierwszy dogoni? Biorę fartuch Małgosi, / Co od święta go nosi, / Raz! dwa! I już fartuszek/ Pełen ślicznych jabłuszek... Myślisz, że je zjem może? / Ale, gdzież tam! broń Boże! / Do jednego je kładę/ W skrzynię, albo w szufladę. A dopieroż w śpiżarni! / To rozpostrzyj, to zgarnij, / Licz słoiki na półce, / Dogódź każdej gomółce. Przebierz groszek łuskany, / Odpędź muszki z śmietany, / Miej o wszystkiem staranie, / To nie żarty, mój panie! Myszka! Tuś mi, psotnico, / Wczoraj w mleko z donicą, / A dziś wpadłaś w pułapkę? / Na słoninkę masz chrapkę? Ale ci się nie uda! / Zatrzasnęła się buda... / Trzeba wołać Franciszka: / --- Myszka! W łapce jest myszka! Lecę, biegnę, uciekam... / Ani chwilki nie zwlekam. / Ach, Stasieńku mój złoty, / Co też ja mam roboty!