Konopnicka, Maria 2015-07-31 1981 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, a korektę ze źródłem wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Kopeć, Aleksandra Ołtusek, Paulina Szejko, Jan xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/didko/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Maria Konopnicka zm. 1910 Maria Konopnicka, Poezje dla dzieci do lat 10, część II, Wydawnictwo M. Arcta, Warszawa 1922. http://pl.wikisource.org/wiki/Didko Wiersz Pozytywizm Liryka 0.3 Didko text http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3336677156_50239dea27_o.jpg Household object of desire, gold bowed mirror, San Mateo, California, USA, Wonderlane, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4484 Maria Konopnicka Didko Była sobie Julcia mała, / Co się ciągłe przeglądała. / Ot, tak się jej uroiło, / Że jest sobie bardzo miłą. Od lusterka do lusterka/ Biega, patrzy, oczkiem zerka, / A jeżeli gdzie przysiadła, / To na pewno wprost zwierciadła. Nieraz stara Tomaszowa/ Grozi Julce: «A pfe, brzydko! / Panna nie wie, że się chowa/ Za każdziutkiem lustrem Didko, / Co to ma słomiane nogi, / A na głowie kozie rogi? / Jeszcze, nie daj Boże, kiedy/ Dopyta się panna biedy!» --- Ale Julcia ani pyta: / --- Co tam baje Tomaszowa! / Niema Didka, wiem i kwita. / Za lustrem się pająk chowa, / Jak nie zmiotą pajęczyny... / Didko?... Także! Czyste drwiny! Tomaszowa głową kiwa: / --- No, niech panna nie wyzywa, / Bo jak kiedy co zobaczy, / To zaśpiewa mi inaczej! Aż raz tata banię sprawił/ I w ogrodzie ją postawił. / Szklana bania figle stroi: / Jedno skraca, drugie dwoi, / Tamto wydmie, to wypaczy, / Słowem, wszystko w niej inaczej. / Jaki taki tam przystanie, / Jaki taki spojrzy w banię, / Ramionami z śmiechem wzruszy; / Bo też co to tam za uszy, / Co za nosy, co za zęby, / A nad wszystko --- jakie gęby! Ale nasza Julcia mała/ Wcale o tem nie wiedziała. / Wnet jej błyska myśl szczęśliwa: / Lustro szklane, bania szklana, / Więc zobaczy się jak żywa, / Jak laleczka malowana! / Biegnie, patrzy... Kto to taki? / Nos ogromny, do tabaki; / Uszy sterczą jak u sowy, / Oczy ledwo widać z głowy, / A od ucha aż do ucha/ Gęba brzydka, jak ropucha.. Patrzy, patrzy... aż nad głową/ Sterczy coś... ni to, ni owo... / Może gałąź jakaś właśnie... / Rusza się, jak kozie rogi... / «Didko! Didko!» --- Julcia wrzaśnie/ I puszcza się pędem w nogi. Próżno stara Tomaszowa/ Tuli Julcię i tłumaczy... / Julcia zaraz oczki chowa, / Kiedy lustro gdzie zobaczy. / Lustro dobre jest w potrzebie: / Czas w niem tracić jest rzecz brzydka. / Kto się zbyt wpatruje w siebie, / Prędzej, później ujrzy --- Didka! /