Konopnicka, Maria 2015-09-10 1981 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, a korektę ze źródłem wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/damnata-zima-do-poety/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Maria Konopnicka zm. 1910 http://pl.wikisource.org/wiki/Damnata._Poezye/Zima_do_poety Maria Konopnicka, Damnata. Poezye, wyd. Seyfarth i Czajkowski, Lwów 1900. 0.3 Wiersz Pozytywizm Liryka Zima do poety text http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4531.jpg anthony & the johnsons:knockin' on heaven's door, Lali Masriera@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4531 Maria Konopnicka Damnata Zima do poety Jest-ci to ziemia omdlała i czarna, / Ale w niej drzemie barw cudnych tysiące. / I kwiatów życia złożone w niej ziarna, / Nim przyjdzie słońce... / Ty tylko pieśnią jej łono zagrzewaj... / O mów! O śpiewaj! Jest-ci to ziemia i wyschła i pusta, / Ale w niej bije żywota zdrój świeży, / I rzesz spragnionych napoi on usta, / I szumem wielkim ku morzu pobieży. / Ty tylko pieśnią, jak wichrem powiewaj... / O mów! O śpiewaj! Jest-ci ta ziemia bezpłodna i głucha, / Ale ma soki w swem łonie żywiące, / Co dadzą pokarm dla ciała i ducha/ Na lat tysiące. / Ty tylko pieśnią jej niwy obsiewaj... / O mów! O śpiewaj! Myśl i czyn wielki, jak chleb się poczyna/ Z małego ziarnka, co pada w pierś ziemi; / A kiedy wiosny uderzy godzina, / Buja plonami złotemi. / Choć wszyscy zwątpią --- ty się ich spodziewaj... / O mów! O śpiewaj! Nikt nie wie kędy i odkąd przywiany, / Zarodek życia przynosi nam dola. / Z wiatrem uderza o chat naszych ściany, / O nasze pola. / Ty orz je pieśnią i łzami polewaj... / O mów! O śpiewaj! /