Konopnicka, Maria 2015-09-10 1981 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, a korektę ze źródłem wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/damnata-w-zaduszny-dzien/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Maria Konopnicka zm. 1910 http://pl.wikisource.org/wiki/Damnata._Poezye/W_zaduszny_dzie%C5%84 Maria Konopnicka, Damnata. Poezye, wyd. Seyfarth i Czajkowski, Lwów 1900. 0.3 Wiersz Pozytywizm Liryka W zaduszny dzień text http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4530.jpg all saint's #1, Marcin Kargol@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4530 Maria Konopnicka Damnata W zaduszny dzień Garść ziemi wezmę i klęknę u proga/ Cmentarnej bramy w dniu onym żałoby, / I wołać będę: o, proście wy Boga/ O wielkie groby! O, proście Boga nie o te mogiły, / Co je bluszcz stroi a kwiecie oplata, / Lecz coby synom i wnukom się śniły/ Przez długie lata! Proście wy Boga o takie kurhany, / Na których orły siadają i kraczą, / A wicher po nich, jękami przewiany, / Błądzi tułaczo. O takie groby proście, nad któremi/ Sine się gwiazdy słaniają i bledną, / Z których przechodzeń na pierś bierze ziemi, / Choć grudkę jedną. O polny kamień, o piasek pod głowę, / O pacierz świerków, o brzóz białych cienie, / O szumy lasów, o pieśni zbożowe, / O pól westchnienia. Proście wy Boga o takie mogiły, / Które łez nie chcą, ni skarg, ni żałości, / Lecz dają sercom moc czynu, zdrój siły, / I żar miłości. I nie o marmur w napisy poryty, / I nie o jasne z palmami anioły, / Lecz proście Boga o wolne błękity/ Nad swemi czoły. Niech polna pliszka tam napój swój bierze, / Niechaj was zieleń obrośnie piołunów, / Ale niech matki poszyją szkaplerze/ Z waszych całunów. O proście Boga o łzy rannej rosy, / O serc bijących dzwon głośny a żywy, / O pieśń skowronka, co leci w niebiosy/ Z nad żytniej niwy. Niechaj o grobach waszych mówią starce, / Chromą na kuli opierając nogę, / I niech to chłopię, co gra na fujarce, / Wie do nich drogę...