Konopnicka, Maria 2015-09-10 1981 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, a korektę ze źródłem wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/damnata-powitanie-roku/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Maria Konopnicka zm. 1910 Maria Konopnicka, Damnata. Poezye, wyd. Seyfarth i Czajkowski, Lwów 1900. 0.3 Wiersz Pozytywizm Liryka http://pl.wikisource.org/wiki/Damnata._Poezye/Powitanie_roku Powitanie roku text http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4516.jpg Winter Scene, Matthias Ripp@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4516 Maria Konopnicka Damnata Powitanie roku Zawsze ja będę błogosławić ciebie, / O nowa zorzo na pochmurnem niebie/ Smętnych okręgów żywota! / Zawsze ja wyjdę na próg naszej chaty, / Pieśnią cię witać, o gościu skrzydlaty, / O jutrznio złota! Krótką ty jesteś i przelotną chwilką, / Jednym porywem i westchnieniem tylko, / Do przyszłych dni ideału; / Lecz kto zdrętwiały żyć musi w ciemnicy, / Temu jest słońcem jasność błyskawicy, / Moment zapału. Raz w rok --- jak mało! A przecież --- jak wiele! / Dłoń mi podajcie, drodzy przyjaciele, / Którzy czujecie wraz ze mną! / Jutrznia, co błyska nad ziemią uśpioną, / Niechaj nie będzie dla ducha straconą, / Ani daremną! Przez jeden moment tak wiele czuć można! / W płomień wybucha iskierka ta trwożna, / Co w piersi tajemnie tleje... / W sercu się wzmaga na rok cały bicie, / Nowem ogniskiem zajmuje się życie, / Krzewią nadzieje. Ach, gdyby co rok, przez jedną godzinę, / Ludzie się w bratnią łączyli drużynę, / W wspólne ogniwa łańcucha, / I czuli razem swój ból, choć przez chwilę, / Ileżby życiu przybyło na sile, / Na mocy ducha! Więc zawsze będę błogosławić ciebie, / O nowa zorzo na pochmurnem niebie / Smętnych okręgów żywota! / Zawsze ja wyjdę na próg naszej chaty/ Pieśnią cię witać, o gościu skrzydlaty, / O jutrznio złota!