Konopnicka, Maria 2015-09-10 1981 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, a korektę ze źródłem wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/damnata-i-umarlych-placze/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Maria Konopnicka zm. 1910 Maria Konopnicka, Damnata. Poezye, wyd. Seyfarth i Czajkowski, Lwów 1900. Wiersz Pozytywizm Liryka text 0.3 I (Umarłych płaczę...) text http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4500.jpg Deeped Niclas & Amanda Strandh@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4500 Maria Konopnicka Damnata I (Umarłych płaczę...) Umarłych płaczę... Na wielkich dni grobie, / Jak brzoza stoję we łzach i w żałobie, / Którą mi nosić, o życie, po tobie! / Kości na polu szeroko bieleją, / Duchy się niosą wichrową zawieją, / Zraniony orzeł nademną kracze, / Umarłych płaczę. Płaczę minionych i ludzi i rzeczy, / Płaczę proporców z wiedeńskiej odsieczy, / I trąb Dnieprowych, i szczęków i mieczy. / I wiem, że na świat nie wrócą się one/ Czasy pradawne, w mogiłach uśpione, / Że ani wy ich, ni ja --- nie obaczę... / Umarłych płaczę. Do każdej trumny, do każdej mogiły/ Poszło pod ziemię coś z pędu i z siły/ Skrzydeł tych, co nas po świecie nosiły./ Pod kurhanami, pod tarczą gdzieś rdzawą/ Śpi to, co było i życiem i sławą, / A coraz rzadziej w dno trumny kołacze... / Umarłych płaczę.