Konopnicka, Maria 2014-07-30 1981 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/co-golabki-widza/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Maria Konopnicka zm. 1910 Maria Konopnicka, Poezje dla dzieci, część druga dla dzieci do lat 10, wyd. M. Arcta, Warszawa 1922. http://pl.wikisource.org/wiki/Co_go%C5%82%C4%85bki_widz%C4%85 Wiersz Pozytywizm Liryka Co gołąbki widzą text 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5576242_834e988ad8_o.jpg Roasted Pigeon, Jan Tik, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4383 Maria Konopnicka Co gołąbki widzą Na naszem podwórku/ Pełno krzyku, wrzasku, / Trzepocą się gołąbeczki/ Na tym złotym piasku. Trzepocą się gołąbeczki, / Nim w słonko ulecą, / I w powietrzu cichem, modrem, / Jak srebrne zaświecą. --- A wy, miłe gołąbeczki, / Gdzieżeście latały? / Powiedzcież nam, jak wygląda/ Ten boży świat cały? --- Świat to, dzieci, jest ogromny, / Wielkie lądy, morza, / A nad niemi błękitnieją/ Niebieskie przestworza. Na niebiosach słonko stoi/ Wysoko, wysoko, / Opatruje ziemię całą/ Jego złote oko. A pod słonkiem klęczą góry, / Karpatowe szczyty/ I podnoszą skalne głowy/ W przejasne błękity. A z gór lecą jasne zdroje, / W oną Wisłę cieką, / Co to idzie aż do morza, / Daleko, daleko... A nad Wisłą leżą pola, / Chwieją złote kłosy, / Na nizinach łąki pachną, / Wysrebrzone w rosy. A po skrajach, het, daleko, / Szumią ciemne bory, / Szemrzą gaje i dąbrowy/ W te letnie wieczory... Tu, tam, sterczy gród zamkowy/ I kościelne wieże, / Wioski do nich tulą głowy, / Czarny krzyż ich strzeże... A po wioskach lud w sukmanie/ Kraje pługiem role, / A skowronek przyśpiewuje/ Lecący nad pole. --- --- Ach, jak ślicznie! Ach, jak cudnie! / Gołąbeczku miły! / A czy widać dom nasz stary, / I ten płot pochyły? A czy widać, jak przed progiem/ Mama dzieci pieści? / Jak nam dziaduś opowiada/ Prześliczne powieści? A czy widać, jak się Burek/ Na słońcu wygrzewa? / Jak słowiczek szary w krzaku/ Cudną piosnkę śpiewa? A czy widać, jak do ula/ Leci pszczółka złota? / Jak we wrota nasze wchodzi/ Uboga sierota? --- Widać, dzieci ukochane, / Widać, jak na dłoni... / Uśmiecha się do was słonko/ Złote blaski roni. Uśmiecha się do was słonko/ Promieńmi złotemi, / Błogosławi naszym progom/ I tej całej ziemi!