Maria Konopnicka Ach, ta przecudna, cicha łąka... Dug, Katarzyna Langot, Marika Rawska, Aneta Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Pozytywizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/konopnicka-ach-ta-przecudna-cicha-laka http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=9926&from=editionindex&dirids=4 Maria Konopnicka, Poezye. T. 7, oprac. Jan Czubek, wyd. zupełne, krytyczne, Gebethner i Wolff, Warszawa-Kraków 1915. Domena publiczna - Maria Konopnicka zm. 1910 1980 xml text text 2013-01-02 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/6999324084_d93e7b68a6_k.jpg Annual rape seed harvest Hereford #dailyshoot, Les Haines, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4029 DCC 1DTP 3MP 1DST Maria Konopnicka Ach, ta przecudna, cicha łąka... Uwspółcześnienia uwspółcześniono pisownię przyswojonych wyrazów obcego pochodzenia z jotą, tj. lilij - lilii Anioł, SenAch, ta przecudna, cicha łąka,/ Gdzie myśl się moja we snach błąka,/ Gdzie marzeń płynie zdrój.../ --- Anioły po niej chodzą rano/ Ścieżyną w perły usypaną,/ Cały ich chodzi rój. KwiatyDo stóp aniołom wieją szaty,/ W tulipanowe zwite kwiaty,/ W irysów długi pąk.../ Z barków im skrzydeł wieją tęcze,/ Pióreczek pawich półobręcze,/ A lilie kwitną z rąk. Dobro, Piękno, NieboAni się modlą, ani kłonią,/ Same są światłem, cudem, wonią,/ Same są hymnem łask.../ Przedporankową, błogą ciszą,/ Wszechukojeniem świata dyszą,/ Jutrzenny roniąc blask. SztukaPiersi im pasze stuła złota,/ Chodzą anioły jasne GiottaGiotto di Bondone (1266--1337) --- włoski malarz i architekt; odszedł od tradycji bizantyjskiej, czym przyczynił się do rozwoju nowożytnego malarstwa we Włoszech./ Na tłach szmaragdów, róż.../ Spokojne chodzą i bezpieczne,/ Nim wsiąkną w jakieś drogi mleczne,/ Nim buchnie hejnał zórz. Melancholia, NocAch, ta przecudna, cicha łąka,/ Gdzie myśl się moja we snach błąka,/ Jak lekki tuman mgły.../ Tęsknota, Rozpacz--- Łzy, Szatan, GrzechSzatan tam po niej chodzi nocą,/ Gdy się stokrocie gwiazd rozzłocą,/ I roni gorzkie łzy. Z zwieszoną głową chodzi blady,/ A gdzie anielskie ujrzy ślady,/ Zgubionych lilii pęk,/ Przypada usty gorącemigorącemi --- dziś popr.: gorącymi./ Do tej ścieżyny, do tej ziemi,/ Wybucha w głośny jęk. I w płacz uderza, w głośne łkanie,/ I śniade czoło kłoni na nie,/ Całuje ślady stóp.../ Bez dumy płacze i bez mocy,/ Aż zajdzie w pomierzchpomierzch (poet.) --- mrok, ciemność. czarnej nocy,/ Jak w najczarniejszy grób. A zaś anioły idą rano/ Ścieżyną w perły usypaną,/ Rój cały chodzi rad.../ Wtem nagle ujrzą łzy szatana,/ I upadają na kolana,/ By zetrzeć z ziemi ślad. I myją go rannemirannemi --- dziś popr.: rannymi. rosy/ I ocierają w złote włosy,/ W lilie kwitnące z rąk.../ I ocierają w jasne szaty,/ W tulipanowe zwite kwiaty,/ W irysów długi pąk. I osuszają stułą złotą/ I stopeczkami trawy gniotą,/ By łez tych zatrzeć grzech... Śmiech, Smutek--- A tam, gdzie mdleją nocy cienie,/ Jęk z mroków słychać i westchnienie/ I gorzki, gorzki śmiech. Rzym d. 12/I 1907.