Kochowski, Wespazjan Hieronim Psalm XXXVI Sekuła, Aleksandra Kotwica, Wojciech http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/psalmodia-polska-psalm-xxxvi/ 2015-08-07 1771 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml pol text Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Wespazjan Kochowski zm. 1700 Wespazjan Hieronim Kochowski, Trybut należyty wdzięczności wszystkiego dobrego dawcy Panu i Bogu, albo Psalmodya polska za dobrodziejstwa Boskie dziękująca, przez jednę najlichszą kreaturę roku pańs. 1693 napisana, a do druku podana roku pańs. 1695; wyd. Kazimierza Józefa Turowskiego, nakł. Wydawnictwa Biblioteki Polskiej, Kraków 1859. http://pl.wikisource.org/wiki/Psalmodia_polska/Psalm_XXXVI Barok Liryka Psalm http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4655.jpg Dark clouds, Susanne Nilsson@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4655 Wespazjan Kochowski Psalmodia polska Psalm XXXVI Qui habitat in adjutorio altissimiQui habitat in adjutorio altissimi (łac.) --- Kto przebywa w pieczy Najwyższego; Psalm 91..Psalm 90Psalm 90 --- w dzisiejszej numeracji np. wg. Biblii Tysiąclecia: Psalm 91. Wyznanie opieki boskiej nad koroną polską zawsze, ale mianowicie teraz podczas walnej wojny tureckiej Kto mieszka w spomożeniu Najwyższego, ten w obronie Boga niebieskiego będzie przebywał. Rzecze Panu: «Tyś jest obrońca mój, i ucieczka moja, i same przeciwko mnie bramy nie przemogą piekielne». Głos pański cedry łamie i mocne rzeczy słabemi mięsza; na dźwięk trąby jego pysznego Jerycha bellowardy upadną. Kiedy On chce, miedzianym murem pajęczyna będzie, a gdy zechce, najwarowniejszych fortec kataraktykatarakta --- próg skalny w łożysku rzeki utrudniający spływ i powodujący nagły spadek wód; tu: zapora. pokruszy. W sile jego oślą szczęką Samson na Filistynów fechtuje; a mały Dawid z pomiernejpomierny (daw.) --- mały, niewielki. procy w czoło Goliata ugodzi. Rozważ i Ty, korono moja, jeżli niesłusznie rzec możesz: «Pan jest obrońca mój, i ucieczka moja, w Nim ja będę ufała». Albowiem On mię wyrwał z sidła łowiących i obronił mię od przykrego słowa, zwierzchności prawu niepodległy. Ale mię okrył siłą ramienia Swego i chciał, aby pod skrzydłami Jego mną się opiekował potomek Jakuba. I ten, jako tarcza opatrzności Jego, opatruje mię, a ja bezpiecznie usypiając, nocnemi fantazmatamifantazmat --- tu: widzenie senne. nie potrwożon w pierwosnypierwosny (daw.) --- pierwszy sen, tuż po zaśnięciu.. Nie szkodzą mi strzały lecące od południa gęsto; ani na krew chrześciańską głodne z Stambułu szaleństwo. Uczy bowiem Pan ręce pomazańca swego na wojnę; i On sam za niego wojując, pysznego tłumi Sennacheryba. Padło ich po lewym boku tysiąc, a dziesięć tysięcy po prawym; ale nie dosyć, dokąd oczyma swemi nie ujrzę odpłaty grzeszników. I tak mówię: «Ty Panie jesteś nadzieją moją, a któryś jest stwórcą światła niebieskiego, Ty pogański miesiącmiesiąc (daw.) --- księżyc. przyprowadzisz do ostatniej kwadry». A korona polska w wspomnieniu Twojem, gdy od bisurmańskiej ma zaszczytzaszczyt (daw.) --- obrona, osłona. szabli, o jako słusznasłuszna (daw. forma) --- w domyśle: (jako) słuszna (to rzecz); dziś raczej: jak słusznie., aby Cię uznawała, Boże, mocnym obrońcą. Przyzwoitaprzyzwoita (daw. forma) --- w domyśle: przyzwoita (to rzecz); dziś raczej: przyzwoicie (jest), (to) przyzwoite (aby)., chwalić Cię za to w przybytku Twoim, a w kościele prawowiernym śpiewać Ci pieśń nową. I żebrać dalszej łaski uspokojenia do końca, abyś zatłumił potęgę pogańską i domowe niezgody. Abyś zgromadzenie wiernych podwyższał, płosząc dzikie bestie, które pustoszą winnicę Chrystusową. Rozkaż aniołom Twoim o koronowanej głowie, aby jej strzegli we wszystkich drogach i zawodach jej. Niech ją sprawujące duchy na ręku noszą; a przezornego oka Twego opieka niechaj nad nią nieustannie zostaje. Wąż, Religia, ObcyPo szyzmatyckiejszyzmatycki (daw.) --- schizmatycki, heretycki, innowierczy. żmii, jad pod językiem mającej, niechaj chodzi i niech podepce bazyliszka orientalnego. Ty rzucisz pod nogi jego opiłego krwią niewinną smoka; a z libickiej jaskini lew męstwem się jego niech zatrwoży. Nasyćżenasyćże (daw.) --- konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że. go długich dni, o Najwyższy! i w owocu jego pokaż nam zbawienie Twoje. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi świętemu. Jako była na początku, tak i teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.