<utwor><rdf:RDF xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#">
<rdf:Description rdf:about="http://redakcja.wolnelektury.pl/documents/book/kochowski-psalmodia-polska-psalm-xxviii/">
    <dc:creator xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Kochowski, Wespazjan Hieronim</dc:creator>
    <dc:title xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Psalm XXVIII</dc:title>
    <dc:contributor.editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Sekuła, Aleksandra</dc:contributor.editor>
<dc:contributor.technical_editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Kotwica, Wojciech</dc:contributor.technical_editor>
    <dc:identifier.url xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/psalmodia-polska-psalm-xxviii/</dc:identifier.url>
    <dc:date xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">2015-08-07</dc:date>
    <dc:date.pd xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">1771</dc:date.pd>
    <dc:description xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.</dc:description>
    <dc:format xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">xml</dc:format>
    <dc:language xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">pol</dc:language>
    <dc:type xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">text</dc:type>
    <dc:publisher xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Fundacja Nowoczesna Polska</dc:publisher>
    <dc:rights xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Domena publiczna - Wespazjan Kochowski zm. 1700</dc:rights>
    <dc:source xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Wespazjan Hieronim Kochowski, Trybut należyty wdzięczności wszystkiego dobrego dawcy Panu i Bogu, albo Psalmodya polska za dobrodziejstwa Boskie dziękująca, przez jednę najlichszą kreaturę roku pańs. 1693 napisana, a do druku podana roku pańs. 1695; wyd. Kazimierza Józefa Turowskiego, nakł. Wydawnictwa Biblioteki Polskiej, Kraków 1859.</dc:source>
    <dc:source.URL xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://pl.wikisource.org/wiki/Psalmodia_polska/Psalm_XXVIII</dc:source.URL>
    <dc:subject.period xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Barok</dc:subject.period>
    <dc:subject.type xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Liryka</dc:subject.type>
    <dc:subject.genre xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Psalm</dc:subject.genre>


<dc:relation.coverImage.url xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4648.jpg</dc:relation.coverImage.url>
<dc:relation.coverImage.attribution xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Hands (19/52), Tim Parkinson@Flickr, CC BY 2.0</dc:relation.coverImage.attribution>
<dc:relation.coverImage.source xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4648</dc:relation.coverImage.source>
</rdf:Description></rdf:RDF>
<opowiadanie>


<autor_utworu>Wespazjan Kochowski</autor_utworu>

<dzielo_nadrzedne>Psalmodia polska</dzielo_nadrzedne>


<nazwa_utworu>Psalm XXVIII</nazwa_utworu>


<motto><akap><slowo_obce>Dilexi quoniam exaudiet Dominus<pe><slowo_obce>Dilexi quoniam exaudiet Dominus</slowo_obce> (łac.) --- Miłuję Pana, albowiem usłyszał; <tytul_dziela>Psalm</tytul_dziela> 116 (incipit cz. 1 psalmu, w <tytul_dziela>Wulgacie</tytul_dziela>: <tytul_dziela>Psalm</tytul_dziela> 114).</pe>.</slowo_obce></akap></motto><motto_podpis><tytul_dziela>Psalm</tytul_dziela> 114<pe><slowo_obce>Psalm 114</slowo_obce> --- tak w Wulgacie; w dzisiejszej numeracji np. wg. <tytul_dziela>Biblii Tysiąclecia</tytul_dziela>: <tytul_dziela>Psalm</tytul_dziela> 116 (cz. 1).</pe></motto_podpis>


<srodtytul>Za domowe dobrodziejstwo dzięka<pe><slowo_obce>dzięka</slowo_obce> (daw.) --- podzięka, dziękczynienie.</pe></srodtytul>


<akap>Ukochałem, iż wysłuchał Pan głos płaczu mego: i nie odwrócił oblicza Swego przed żebrzącym.</akap>

<akap>I nakłonił ucha Swego ku mnie, a suplikę<pe><slowo_obce>suplika</slowo_obce> (daw., z łac.) --- prośba, błaganie.</pe> uniżonego miłościwie przyjąwszy, dał, o com Go pokornie żądał<pe><slowo_obce>żądać kogo o co</slowo_obce> (daw.) --- dziś: żądać co od kogo; prosić kogo o co.</pe>.</akap>

<akap>Albowiem ogarnęły mię były zewsząd dolegliwości; a dla<pe><slowo_obce>dla</slowo_obce> (daw.) --- z powodu.</pe> ciężkiego utrapienia w żalu miary nie miałem.</akap>

<akap>Gdy mi odjęta była połowica dusze mojej i wszystkie ozdoby życia i fortun z głowy mojej spadły.</akap>

<akap>Nie wiedziałem, w takiej przygodzie gdzie się obrócić, a przez zmięszanie<pe><slowo_obce>zmięszanie</slowo_obce> (daw. forma) --- dziś: zmieszanie.</pe> zmysłów zewnętrznych, zapomniałem o lekarstwie z nieba.</akap>

<akap>Aż ci mi niekiedy dobry przyjaciel powie: Zdaj na Pana żądanie twoje, a On cię pocieszy.</akap>

<akap><begin id="b1602434539489-1867330899"/><motyw id="m1602434539489-1867330899">Dar, Bóg</motyw>Jenom<pe><slowo_obce>jenom pomyślił</slowo_obce> (daw.) --- konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: jeno pomyślałem, tylko pomyślałem.</pe> pomyślił, westchnął i wymówił, aż zaraz z nieba pomoc; gdyż Bóg nasz dobry i Pan wielce litościwy.</akap>

<akap>Szczodra ręka Jego sypie dobrodziejstwa na niegodnych i niewdzięcznych, a często i na niewiadomych<pe><slowo_obce>niewiadomy</slowo_obce> (daw.) --- tu: nieświadomy, niewiedzący o czym.</pe>.</akap>

<akap>Nie chce dać człowiek, albo nie umie, albo się datkiem zubożyć boi; Bóg zaś jako morze, i małe, i wielkie rzeki napełnia, wodami łask nieprzebranych.</akap>

<akap>Dziwna tego Pana szczodroto<pe><slowo_obce>szczodrota</slowo_obce> (daw.) --- szczodrość.</pe>! Który mając wszystko, tak siłę<pe><slowo_obce>siłę</slowo_obce> (daw. forma) --- dziś nieodmienne: mnóstwo, wiele.</pe> daje, a dawszy siłę, i sam się dał ludziom na zbawienie w przydatku<pe><slowo_obce>w przydatku</slowo_obce> (daw.) --- na dodatek, na dokładkę.</pe>.</akap>

<akap>Doznałem, wyznawam<pe><slowo_obce>wyznawam</slowo_obce> (daw. forma) --- dziś: wyznaję.</pe>, uniżyłem się; a Pan mi dobrze czynił, nie patrzając na podłość moję<pe><slowo_obce>moję (...) swoję</slowo_obce> (daw. forma) --- dziś B. lp r.ż.: moją, swoją.</pe>, żem niegodny, ale na wszechmocność Swoję, iże jest dobroczynny.<end id="e1602434539489-1867330899"/></akap>

<akap>Bo zrzuciwszy ze mnie wór utrapienia, odział mię płaszczem weselnym, i nagrodziwszy stratę, osuszył oczy moje od płaczu.</akap>

<akap>Dawszy mi ratunek podobny, dał hamulec w upadku i podźwignienie, a tak wyrwał duszę moję od śmierci.</akap>

<akap>Udzieliwszy łaskę do podparcia w przygodzie, dał warunek nogom od usterku<pe><slowo_obce>usterk</slowo_obce> (starop.) --- przeszkoda, o którą można się potknąć; szkopuł; potknięcie się; uszkodzenie, wada, szwank.</pe> majestat wieczny obrażającego.</akap>

<akap>Za tę tedy<pe><slowo_obce>tedy</slowo_obce> (daw.) --- zatem.</pe> łaskę, Panu z niskiem upadnieniem dziękuję, dziękuję za nagrodę utraty, a oraz<pe><slowo_obce>a oraz</slowo_obce> (starop.) --- a także.</pe> i w pewnej nadziei zostaję, że mu się podobać będę w krainie żyjących.</akap>

<akap>Chwała Ojcu etc<pe><slowo_obce>etc.</slowo_obce> (łac.) --- skrót od <slowo_obce>et caetera</slowo_obce>: i tak dalej, i tym podobnie.</pe>.</akap>

</opowiadanie></utwor>