Kochowski, Wespazjan Hieronim Psalm XXVI Sekuła, Aleksandra Kotwica, Wojciech http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/psalmodia-polska-psalm-xxvi/ 2015-08-07 1771 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml pol text Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Wespazjan Kochowski zm. 1700 Wespazjan Hieronim Kochowski, Trybut należyty wdzięczności wszystkiego dobrego dawcy Panu i Bogu, albo Psalmodya polska za dobrodziejstwa Boskie dziękująca, przez jednę najlichszą kreaturę roku pańs. 1693 napisana, a do druku podana roku pańs. 1695; wyd. Kazimierza Józefa Turowskiego, nakł. Wydawnictwa Biblioteki Polskiej, Kraków 1859. http://pl.wikisource.org/wiki/Psalmodia_polska/Psalm_XXVI Barok Liryka Psalm http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4646.jpg Contrast in grass, Mark Dries@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4646 Wespazjan Kochowski Psalmodia polska Psalm XXVI Deus auribus nostris audivimusDeus auribus nostris audivimus (łac.) --- Boże, słyszeliśmy na własne uszy; Psalm 44..Psalm 43Psalm 43 --- w dzisiejszej numeracji np. wg. Biblii Tysiąclecia: Psalm 44. Pienie wdzięczności za zwycięstwo wiedeńskie Boże, cośmy uszyma naszemi słyszeli, co nam ojcowie nasi powiadali; tego się teraz oczy ludu Twego z pociechą napatrzyły. Dzieło mocy Twej, któreś za dni ich uczynił z Faraonem; toż i teraz nieskrócona w cudach, ani osłabiała w potędze, wykonała ręka Twoja. Ręka Twoja Panie, nie ludzka, pogany starła; przed Nią pyszny Assur sromotnie uciekał, który w hardości serca na zgubę naszą przyszedł. Z nim gruby Edomczyk w lot bieżałbieżał (daw. forma) --- biegł.; a oto, strachem zjęcizjęty (daw.) --- zdjęty (strachem); ujęty, przejęty., z bystrego Dunaju wodami na wyścigi lecieli. Nie obejrzał się Part, który w odwodzie potyczkę daje; ani bisurmanin wspomniał, że się wnukiem bożym nazywa. Wydarł miecze z rąk ich zwycięzca, w Imieniu Twojem silniejszy; prysnęły łuki i strzały z kołczana rozsypały się po ziemi. Patrzało na hardość ich wschodzące słońce; a toź na odwieczerzu widziało sromotnie rozgromionych. Wstydził się miesiąc piętna swego; ażeby sromotę zakrył, nie chciał świecić w nocy uciekającym. Nie pomógł w trwodze fałszywy prorok; ani częste umywanie nie oczyściło wszetecznych z grzechu. Leżeli w polu jako bycy tłuści po rzezi; a plugawe ścierwy kazał zwycięzca ziemią nakryć, z politowania. Jeńcy w zatrzymaniu żywi zostali; a miecz po zwycięstwie ochłodnąłochłodnął (daw. forma) --- dziś: ochłódł. w pochwy włożony. Tyś tak kazał, Panie Boże nasz, cuda czyniący; aby którzy po cudze zdrowie przyszli, swojem nałożyli. Aby chleb od gęby niewinnym wydzierający nie pożyli go, a słabszy z mocniejszego zagarnął łupy. Mało trzy dni było do zbierania korzyści. Brali nie tylko żołnierze odbieżaneodbieżany (daw.) --- porzucony, opuszczony. dostatki, ale i dzieci mało z pospolitym gminem. Oneone (daw.) --- te, owe. pysznepyszny (daw.) --- tu: wspaniały. w Sydonie czy w Diarbecie złotem tkane namioty, odbieżane, stały jako buda w sadzie, w której jabłek pilnowano. Konie ich posiadał mocniejszy, dzidy ich o nichżenichże (daw.) --- konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że; znaczenie: (o) nich właśnie, (o) nich samych. skruszył, i kulami do grzbietu uciekających strzelał. Przepadli wszyscy purpuraci ich, którzy mówili: posiądźmy ziemię chrześciańskąchrześciański (daw. forma) --- dziś: chrześcijański.. Zginął wezyr niemęsko powrozem uduszony; a onemu kościołów pańskich burzycielowi niedługo w skronie młotem Jachel gwóźdź wbiła. I stało się im tak jako Madianitom: i jako Jabinowi u rzeki Cisson. Położyłeś ich, Panie, jako koło na odwrocie i jako źdźbło przed wiatrem, tak pysznipyszny --- tu: dumny, pełen pychy. zniknęli. Jako ogień, który pali lasy, nikomu nie przepuszczając; tak napełniona jest twarz ich sromota. Wojna, Zwycięstwo, Bóg, ReligiaStąd niech poznają, że Pan Imię twoje, o Jehowa! Boś się wielmożnie wsławił, konia i jeźdźca wrzuciwszy w morze. Tencitenci (daw.) --- konstrukcja z partykułą wzmacniającą -ci; znaczenie: ten właśnie. jest Pan, którego wielbić trzeba; Bóg ojców naszych, którego wywyższać będziem. Pan jako mąż waleczny, tryumfujący, Imię Jego, przed którym wojska i wozy faraonowe w Czerwonem Morzu na dnie zostali. Prawica twoja, Panie, za nas wojowała; ręka twoja, Najwyższy, nieprzyjaciół zbiła; a w mocy twojej, o Wszechmocny! poraziłeś przeciwniki nasze. Któż podobny Tobie między mocarzami, Panie? Tak wielmożny w potędze, jako straszny i chwalebny, i czyniący dziwy? Nie nam tedy, Panie, podłemu gminowi, ale Imieniowi Twemu świętemu, które cudowne jest, niech będzie od nas chwała, wdzięczność i poszanowanie na nieprzeżyte wieki. Amen.