<utwor><rdf:RDF xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#">
<rdf:Description rdf:about="http://redakcja.wolnelektury.pl/documents/book/kochowski-psalmodia-polska-psalm-xxv/">
    <dc:creator xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Kochowski, Wespazjan Hieronim</dc:creator>
    <dc:title xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Psalm XXV</dc:title>
  <dc:contributor.editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Sekuła, Aleksandra</dc:contributor.editor>
<dc:contributor.technical_editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Kotwica, Wojciech</dc:contributor.technical_editor>
    <dc:identifier.url xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/psalmodia-polska-psalm-xxv/</dc:identifier.url>
    <dc:date xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">2015-08-07</dc:date>
    <dc:date.pd xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">1771</dc:date.pd>
    <dc:description xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.</dc:description>
    <dc:format xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">xml</dc:format>
    <dc:language xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">pol</dc:language>
    <dc:type xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">text</dc:type>
    <dc:publisher xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Fundacja Nowoczesna Polska</dc:publisher>
    <dc:rights xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Domena publiczna - Wespazjan Kochowski zm. 1700</dc:rights>
    <dc:source xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Wespazjan Hieronim Kochowski, Trybut należyty wdzięczności wszystkiego dobrego dawcy Panu i Bogu, albo Psalmodya polska za dobrodziejstwa Boskie dziękująca, przez jednę najlichszą kreaturę roku pańs. 1693 napisana, a do druku podana roku pańs. 1695; wyd. Kazimierza Józefa Turowskiego, nakł. Wydawnictwa Biblioteki Polskiej, Kraków 1859.</dc:source>
    <dc:source.URL xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://pl.wikisource.org/wiki/Psalmodia_polska/Psalm_XXV</dc:source.URL>
    <dc:subject.period xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Barok</dc:subject.period>
    <dc:subject.type xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Liryka</dc:subject.type>
    <dc:subject.genre xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Psalm</dc:subject.genre>

<dc:relation.coverImage.url xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4645.jpg</dc:relation.coverImage.url>
<dc:relation.coverImage.attribution xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Wind Chime, Sprogz@Flickr, CC BY 2.0</dc:relation.coverImage.attribution>
<dc:relation.coverImage.source xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4645</dc:relation.coverImage.source>
</rdf:Description></rdf:RDF>
<opowiadanie>

<autor_utworu>Wespazjan Kochowski</autor_utworu>

<dzielo_nadrzedne>Psalmodia polska</dzielo_nadrzedne>



<nazwa_utworu>Psalm XXV</nazwa_utworu>


<motto><akap><slowo_obce>Exurgat Deus et dissipentur inimici ejus<pe><slowo_obce>Exurgat Deus et dissipentur inimici ejus</slowo_obce> (łac.) --- Bóg wstaje, a rozpraszają się jego wrogowie; <tytul_dziela>Psalm</tytul_dziela> 68.</pe></slowo_obce></akap></motto><motto_podpis><tytul_dziela>Psalm</tytul_dziela> 67<pe><slowo_obce>Psalm 67</slowo_obce> --- w dzisiejszej numeracji np. wg. <tytul_dziela>Biblii Tysiąclecia</tytul_dziela>: <tytul_dziela>Psalm</tytul_dziela> 68.</pe></motto_podpis>

<srodtytul>Na wstępny bój wójsk chrześciańskich z Turczynem</srodtytul>


<akap>Niech powstanie Bóg, a rozproszą się nieprzyjaciele Jego; niech uciekają przed Nim, którzy Go nienawidzą.</akap>

<akap>Jako silny wiatr piaski rozwiewa albo jako wosk od ognia topnieje; tak niechaj się wniwecz obrócą przeciwnicy Izraela prawowiernego.</akap>

<akap>Tak ci, co krew jego w nienawiści mają, jako i którzy dobrego prowadzenia braci swojej zazdroszczą.</akap>

<akap>Których zjadła nienawiść suszy, żeby woleli widzieć przeważających poganów niż wiernego ludu tryumfy.</akap>

<akap>Ale nie ucieszy się obłuda, ani się powiedzie prezumcji<pe><slowo_obce>prezumcja</slowo_obce> (daw., z łac.) --- mniemanie.</pe>; która jako pierwszego nie cierpi, tak ani równego mieć nie chce.</akap>

<akap>A wyprawnego serca śpiewajcie psalm Bogu; i między alarmem rycerskim dajcie chwałę temu, który wstąpił na zachód, a Pan jest Imię jego.</akap>

<akap>Radujcie się wierni, mając Boga, sierót ojca i łaskawego sędziego wdów; trwożącego nieprzyjaciół i konfundującego<pe><slowo_obce>konfundujący</slowo_obce> (daw.) --- zawstydzający, zbijający z tropu.</pe> zazdrosnych.</akap>

<akap>Gotowy jest Pan złamać łuk bisurmański i pokruszyć potęgę jego; i powrzucać w ogień armaty znamieniem miesiąca<pe><slowo_obce>znamię miesiąca</slowo_obce> --- znak księżyca; dokładnie: półksiężyca, używany przez wyznawców islamu. </pe> piętnowane.</akap>

<akap>On wywiedzie z ciężkiej niewoli jęczące więźnie: i zwiedzionym poturnakom<pe><slowo_obce>poturnak</slowo_obce> --- poturczony; ten, który przeszedł na islam.</pe> da się obaczyć, którzy chrzest wodny, brzydką obrzeską zakrwawili.</akap>

<akap>Teraz wychodź Panie przed ludem Twoim, tak jakoś niegdy<pe><slowo_obce>niegdy</slowo_obce> (daw.) --- niegdyś, kiedyś.</pe> był na puszczy Izraelowi przewodnikiem.</akap>

<akap>Zatrząśnij okręgiem ziemi pod niemi, i strzałami piorunów uskrom<pe><slowo_obce>uskromić</slowo_obce> --- poskromić, powściągnąć.</pe> harde dziewiesiły, którzy na wojnie wszystkę<pe><slowo_obce>wszystkę</slowo_obce> (daw. forma) --- dziś B. lp r.ż.: wszystką; tj. całą.</pe> pokładają w szczęściu sprawiedliwość.</akap>

<akap>Okurz ogniem gniewu Twojego naród wszeteczny, który ma za wspaniałe dzieło gaurom<pe><slowo_obce>gaur</slowo_obce> a. <slowo_obce>giaur</slowo_obce> (pogard.) --- nazwa, którą muzułmanie określali innowiercę. </pe> wiary nie dotrzymywać<pe><slowo_obce>wiary nie dotrzymywać</slowo_obce> (daw.) --- łamać dane słowo; por. <wyroznienie>wiarołomstwo</wyroznienie>.</pe>.</akap>

<akap>O, jako piękna rzecz widzieć jednego kościoła lud pod znakiem krzyża zgodnie wojujący i patrzeć, że mieszkają jednych obyczajów bracia w domu pańskim.</akap>

<akap>Jako arcychwalebna<pe><slowo_obce>arcychwalebna</slowo_obce> (daw. forma) --- w domyśle: rzecz; dziś raczej: (arcy)chwalebne.</pe>, sercem i ręką tłumić niewolniczej Agary<pe><slowo_obce>Agar</slowo_obce> właśc. <slowo_obce>Hagar</slowo_obce> --- postać biblijna z <tytul_dziela>Księgi Rodzaju</tytul_dziela>, egipska niewolnica żony Abrahama, Sary, która, będąc sama bezpłodna, oddała ją mężowi za żonę, aby urodziła mu potomka; Hagar została z tego związku matką Izmaela, praojca wszystkich Arabów.</pe> plemię; które się dobrego Izraela krwi nigdy nasycić nie może.</akap>

<akap>Patrz, jakie postępowanie chrześciańskich hufców do boju, postępowanie prawie samego Boga zgodę kochającego, i w zjednomyślności mającego upodobania.</akap>

<akap>Lewą rękę w szyku rzesza Teutonów otrzymała, aby bliższa była serca Wiedeń ratować, uwalniając gniazdo orła dwugłownego.</akap>

<akap>Po prawej stronie rozciągnął konny Sarmata ochotne pod białym orłem chorągwie, z któremi lekki wiatr igrając, w sam ich majdan pogański popędza.</akap>

<akap>W najcelnych pułkach, stanął koronat szablą groźny, który jako mądrze berłem, tak mężnie w boju władnie<pe><slowo_obce>władnąć</slowo_obce> (daw.) --- władać.</pe> żelazem.</akap>

<akap><begin id="b1602456639014-2349399715"/><motyw id="m1602456639014-2349399715">Broń, Religia, Król, Przywódca</motyw>Więc że poganin szablą zawojował tak wiele prowincji chrześciańskiej; takowąż bronią trzeba było zawojowane odbierać.</akap>

<akap>Godny piramid dla wiecznej pamiątki widoku, jako pierwszy na szańce Jan III zdrowie dla wiary niesie, w którego zdrowiu było zdrowie całej Europy.<end id="e1602456639014-2349399715"/></akap>

<akap>Przy nim i Beniamin młodziuchny w też tropy idzie, i mężnego ojca trybem, na obławy wojenne bark i niedoszłe pazury wprawuje<pe><slowo_obce>wprawuje</slowo_obce> (daw. forma) --- wprawia.</pe>.</akap>

<akap>Znamienite potem książęta Alemanom swoim przodkowały, Sakson i Lotaryng, i stały w wierze Bawarczyk.</akap>

<akap>Po drugiej stronie szli w sprawie hetmani polscy, okazali urodą, ale daleko więcej męstwem zaleceni: Jabłonowski z Sieniawskim.</akap>

<akap>Na zejściu Briarens storęki siły swe dzieli, jednymi miasto oblężone trapi, drugimi wstępnym bojem chrześcianom pole daje.</akap>

<akap>A jak dwie chmury zwarte grzmotami strasznemi ziemi grożą i pioruny strzelają; tak i tam całe hemisferium<pe><slowo_obce>hemisferium</slowo_obce> --- tu: półkula ziemska a. niebieska; hemisfera.</pe> burzliwa wrzawa zamięsza.</akap>

<akap><begin id="b1602457068154-89393503"/><motyw id="m1602457068154-89393503">Bóg, Wojna, Modlitwa</motyw>Teraz, Panie, posiłkuj mocą Twoją; niechaj z nami będzie; ukrzep ręce i przywiedź do skutku oczekiwania nasze.</akap>

<akap>Pogrom zwierze trzcinne i rozpędź zgromadzenie byków między krowami; a parchowaty kozieł, rozczosnąwszy kopyto, niechaj nam dalej pozorem<pe><slowo_obce>pozór</slowo_obce> (daw.) --- wygląd; straszny pozorem: straszny z wyglądu.</pe> straszny nie będzie.</akap>

<akap>Rozprósz naród, który się wojną tuczy, posyp solą łakomą pijawkę, co się chciwie krwi naszej opiła.</akap>

<akap>Niech zagrzmi znowu w Egipcie wielowładna ręka Twoja; a zaraz Pers i Murzyn, i odległa China poda ręce swoje Bogu.</akap>

<akap>Dziwny jest Bóg w mocy Swojej, Bóg izraelski; ten da moc i siłę ludowi swemu; niech będzie Bóg błogosławiony.<end id="e1602457068154-89393503"/></akap>

<akap>Któremu w Trójcy świętej jedynemu cześć i chwała po wszystkie wieki wieków, Amen.</akap>

</opowiadanie></utwor>