<utwor><rdf:RDF xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#">
<rdf:Description rdf:about="http://redakcja.wolnelektury.pl/documents/book/kochowski-psalmodia-polska-psalm-xxiv/">
    <dc:creator xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Kochowski, Wespazjan Hieronim</dc:creator>
    <dc:title xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Psalm XXIV</dc:title>
  <dc:contributor.editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Sekuła, Aleksandra</dc:contributor.editor>
<dc:contributor.technical_editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Kotwica, Wojciech</dc:contributor.technical_editor>
    <dc:identifier.url xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/psalmodia-polska-psalm-xxiv/</dc:identifier.url>
    <dc:date xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">2015-08-07</dc:date>
    <dc:date.pd xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">1771</dc:date.pd>
    <dc:description xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.</dc:description>
    <dc:format xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">xml</dc:format>
    <dc:language xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">pol</dc:language>
    <dc:type xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">text</dc:type>
    <dc:publisher xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Fundacja Nowoczesna Polska</dc:publisher>
    <dc:rights xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Domena publiczna - Wespazjan Kochowski zm. 1700</dc:rights>
    <dc:source xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Wespazjan Hieronim Kochowski, Trybut należyty wdzięczności wszystkiego dobrego dawcy Panu i Bogu, albo Psalmodya polska za dobrodziejstwa Boskie dziękująca, przez jednę najlichszą kreaturę roku pańs. 1693 napisana, a do druku podana roku pańs. 1695; wyd. Kazimierza Józefa Turowskiego, nakł. Wydawnictwa Biblioteki Polskiej, Kraków 1859.</dc:source>
    <dc:source.URL xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://pl.wikisource.org/wiki/Psalmodia_polska/Psalm_XXIV</dc:source.URL>
    <dc:subject.period xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Barok</dc:subject.period>
    <dc:subject.type xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Liryka</dc:subject.type>
    <dc:subject.genre xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Psalm</dc:subject.genre>


<dc:relation.coverImage.url xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4643.jpg</dc:relation.coverImage.url>
<dc:relation.coverImage.attribution xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Praying Hands HDR, Alejandro Hernandez.@Flickr, CC BY 2.0</dc:relation.coverImage.attribution>
<dc:relation.coverImage.source xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4643</dc:relation.coverImage.source>
</rdf:Description></rdf:RDF>
<opowiadanie>

<autor_utworu>Wespazjan Kochowski</autor_utworu>

<dzielo_nadrzedne>Psalmodia polska</dzielo_nadrzedne>


<nazwa_utworu>Psalm XXIV</nazwa_utworu>


<motto><akap><slowo_obce>Venite exultemus Domino<pe><slowo_obce>Venite exultemus Domino</slowo_obce> (łac.) --- Przyjdźcie, radośnie śpiewajmy Panu; <tytul_dziela>Psalm</tytul_dziela> 95 (94).</pe>.</slowo_obce></akap></motto><motto_podpis><tytul_dziela>Psalm</tytul_dziela> 94<pe><slowo_obce>Psalm 94</slowo_obce>--- w dzisiejszej numeracji np. wg. <tytul_dziela>Biblii Tysiąclecia</tytul_dziela>: <tytul_dziela>Psalm</tytul_dziela> 95.</pe></motto_podpis>

<srodtytul>Pamiątka odsieczy Wiedniowi danej R. P.<pe><slowo_obce>R. P.</slowo_obce> --- skrót od: roku Pańskiego.</pe> 1683 dnia 13 Septembra</srodtytul>


<akap>Pójdźcie, radujmy się Panu, śpiewajmy Bogu, zbawicielowi naszemu, uprzedźmy oblicze Jego z dziękczynieniem, a przez pieśni i hymny wychwalajmy niewysłowioną dobrotliwość Jego.</akap>

<akap><begin id="b1602429429021-840153107"/><motyw id="m1602429429021-840153107">Wojna, Religia, Bóg</motyw>Albowiem Pan jest Bóg wielki, który czyni wszystko z niczego; i król możny, który z ostatniej toni zgubionych wyratować może.</akap>

<akap>Ten cię, zdesperowany Wiedniu, wydrze z ręki olbrzyma za gardło cię trzymającego; i zrazi<pe><slowo_obce>zrazić</slowo_obce> --- tu: porazić, celnie uderzyć.</pe> krwawą bestią<pe><slowo_obce>bestią</slowo_obce> (daw. forma) --- dziś B. lp r.ż.: bestię.</pe> paszczekę na cię rozdzierającą.</akap>

<akap>Który Konstantyna upewnił w znaku krzyża o zwycięstwie; ten i tobie pewno<pe><slowo_obce>pewno</slowo_obce> (daw. forma) --- dziś r.n.: pewne (hasło). </pe> hasło daje, że w tymże znaku prędkiego dostąpisz wybawienia.<end id="e1602429429021-840153107"/></akap>

<akap>Podnieś oczy twoje na góry, a tam ujrzysz gęste chorągwie, z tem znamieniem w posiłek ci idące.</akap>

<akap>Rzuć wzrokiem ile można na niebotyczne drzewami okryte skały; z których wielkim pędem wylatują mężni orłowie, na wybawienie twoje.</akap>

<akap>Już, już Kara Mustafa, libickiego lwa szczenię, zajrzawszy krzyża, trwożyć sobą poczyna; i ono<pe><slowo_obce>ono</slowo_obce> (daw.) --- to, owo.</pe> Lucyperowej pełne pychy serce zbierać każe namioty.</akap>

<akap>Już odjął świetną od zawoju forgę<pe><slowo_obce>forga</slowo_obce> (daw.) --- pióropusz, jaki przypinano w XVI--XVIII w. do szyszaków rycerskich, łbów końskich, tu: stanowiący ozdobę turbana.</pe>; czy że się w drogę gotuje, czy głowę ułatwiając, po którą niezadługo stambulskie emiry przyjdą.</akap>

<akap>Baszów i bellerbejów<pe><slowo_obce>bellerbej</slowo_obce> właśc. <slowo_obce>bejlerbej</slowo_obce> --- tytuł namiestnika zarządzającego prowincją w Turcji osmańskiej; także: <slowo_obce>beglerbeg</slowo_obce>, <slowo_obce>beglerbej</slowo_obce>.</pe> hucznych tchórz obleciał; co żywo w drogę, gdy już ciężkie bazary, w srogiem zamieszaniu nazad<pe><slowo_obce>nazad</slowo_obce> (daw.) --- w tył, z powrotem.</pe> uchodzą.</akap>

<akap>Działa i kartany<pe><slowo_obce>kartan</slowo_obce> a. <slowo_obce>kartaun</slowo_obce> --- większego kalibru działo oblężnicze do kruszenia murów, używane w XVI--XVII w.</pe> ich nie huczą, ale wyją, a wyrzucona minami ziemia na nichże leci, chcąc pogrześć jeszcze żyjących.</akap>

<akap>Więc co wskok oblężeńcy<pe><slowo_obce>oblężeńcy</slowo_obce> (daw.) --- oblężeni; mieszkańcy oblężonego miasta.</pe> pójdźcie i upadajcie przed tronem Najwyższego; dziękujcie Panu, który was stworzył, i wielbijcie Go, który wam teraz powtórnie daje zbawienie.</akap>

<akap>Dziś jeno<pe><slowo_obce>jeno</slowo_obce> (daw.) --- tylko.</pe> głos odsiecz niosących usłyszycie, nie zatwardzajcie serc waszych bojaźnią; ale wdzięczni ratunku do nieba ręce podnoście.</akap>

<akap>Wypadajcie młodsi i kto broń w ręku uniesie, na zdjęte strachem nieprzyjacioły<pe><slowo_obce>nieprzyjacioły</slowo_obce> (daw. forma) --- dziś B. lm: (na) nieprzyjaciół. </pe>; a wy, starcy, i z niebitną<pe><slowo_obce>niebitny</slowo_obce> --- tu: niezdolny do boju.</pe> gawiedzią po blankach murów tryumfalny hymn zaczynajcie.</akap>

<akap>I uczyńcie okrzyk wesoły, jako po wygranej bitwie, i niech publicznej radości ogniami Stefanowa wieża rozjaśnieje.</akap>

<akap>Tak jako czasu Solimanowego od Wiednia odwrotu, gdzie ojcowie wasi doznali pomocy Pana zastępów.</akap>

<akap>Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi świętemu etc<pe><slowo_obce>etc.</slowo_obce> (łac.) --- skrót od <slowo_obce>et caetera</slowo_obce>: i tak dalej, i tym podobnie.</pe>.</akap>

</opowiadanie></utwor>